99پيداست ابن اسحاق كنيسه را به عنوان معبد مسيحيان بكار برده است. 1ريشه اين واژه از واژه آرامى saneK يا سريانى sanK به معناى فراهم آمدن و جمع شدن است. از اين رو محل جمع شدن براى عبادت را كنيسه خواندهاند. در اكدى قديم naidacA ,dd اين واژه يعنى SNK و nusanaK به معناى خم شدن و تعظيم كردن نيز آمده است. 2از چگونگى واقعه اطلاع دقيقى در دست نيست. تنها مىتوان دريافت كه نماز و نيايش و كلمات مسيحيان روزبه را دگرگون مىكند. او ظرفيت و زمينهاى مناسب براى دگرگون شدن داشت. آن كلمات مثل بارش باران بر صحراى سبز به او آرامش ديگر مىبخشد. آغاز سير و سلوك روزبه است براى پرواز از غربت غربى خويش. 3در كتاب اكمالالدين، شيخ صدوق، شكل آشنايى و رويارويى روزبه با مسيحيان به طريق متفاوتى ذكر شده است.
شيخ صدوق به نقل از على بن مهزيار، به نقل از پدر على بن مهزيار، از امام موسى بن جعفر - عليهماالسلام - نقل مىكند كه: روزبه همراه پدرش در روز عيد به صومعهاى مىرود.
مىبيند فردى در صومعه فرياد مىزند كه: اشهد أنّ لا اله الا اللّه و أنّ عيسى روحالله و أنّ محمداً حبيبالله. نام محمد - ص - و وصف او در تار و پود و گوشت و خون سلمان رسوخ مىكند، به گونهاى كه ديگر ميلى به غذا و آشاميدنى نمىيابد. . . 4بهرحال روايت اسلام سلمان، يكى از روايتهاى مشهور است كه در كتب شيعى بدان توجه شده است. البته به نظر، زمانى على بن مهزيار جزء راويان متأخر حديث سلمان قرار مىگيرد. 5نكته قابل توجه اين است كه لوئى ماسينيون در نقل خبر سلمان و شنيدن مواعظ راهب در كهف در پاورقى اشارهاى به لفظ فارقليط يا telcaraP مىنمايد. 6اين واژه يك واژۀ كليدى است، فارقليط كه معرب واژه يونانى sotelkaraP به معناى تسلّى بخش يا شفيع آمده است. كسى است كه مسيح موعود را خبر داده است. چنانكه مانى نيز خود را فارقليط مىخواند.
امام فخر رازى در تفسير خود در ذيل آيه 6 سورۀ صف:
«و اذ قال عيسى بن مريم يا بنى اسرائيل انّى رسولالله اليكم مصدّقاً لما بين يدى من التورية و مبشراً برسول يأتى من بعدى اسمه أحمد. . .»
عباراتى و آياتى را از باب 14 و 15 16 انجيل يوحنا نقل مىكند كه در آن آيات مسيح - عليهالسلام - به آمدن فارقليط و تسلى دهنده - نجات دهنده - بشارت مىدهد. 7نكته قابل