50جهت خشنود ساختن اهل بيت - عليهم السلام - به واسطۀ تصميم جدى بر اين كه تا بتواند كمك و اعانت به همنوعان و بويژه شيعيان را ترك نكند و تصميم جدى بر اين كه ظلم و اجحاف به دوستان آنها نداشته باشد و با اين توبه و تصميم وارد حرم شود.
4 - همت او در زيارات بلند باشد، فقط به خواستن حوائج دنيوى يا اخروى اكتفا نكند بلكه اين گونه حوائج را به خود آنها واگذارد، «علمهم بحالنا حسبنا من سؤالنا» بلكه همت او اين باشد كه از نور آنها منوّر شود. از ولايت تكوينى آنها در جهت عروج استفاده كند؛ زيرا كسى مىتواند به مقام فنا و لقاء برسد كه داراى چند چيز باشد؛ بُراق براى عروج، زاد و راحله براى راه، راهنما براى گم نشدن و رسيدن به مطلوب و نور براى استفاده كردن از آن در ظلمتها.
براق اين راه براى انسان بُعد ناسوتى اوست كه به آن جسم مىگويند لذا قرآن براى تقويت اين براق سفارش كرده است؛ «و ابتغ فيما آتاك اللّٰه الدار الآخرة و لا تنس نصيبك من الدنيا.» 1
زاد و راحله؛ تقوا و روح خدا ترسى است كه از ديدگاه قرآن بهترين توشه است؛ «تزوّدوا فان خير الزاد التقوى.» 2
و نور اين راه، كه انسان را از ظلمتها نجات مىدهد، قرآن است؛ «قد جاءكم من اللّٰه نور و كتاب مبين.» 3
و راهنما، اهل بيت - عليهم السلام - هستند كه بدون آنها هيچ موجودى به كمال نخواهد رسيد و هيچ انسانى به مقام وصل نائل نخواهد شد.
و در طريق سير و سلوك نيز افرادى كه از اين راهنما استفاده نكردند، بجاى وصل براى آنها قطع حاصل شد و بجاى هدايت، در ظلمات ضلالت گرفتار شدند و از نظر قرآن اهل بيت - عليهم السلام - و در زمان ما قطب عالم امكان و محور عالم وجود و واسطۀ بين غيب و شهود حجة بن الحسن، المهدى الموعود - عج - هدايت اين راه را به عهده دارند؛ «و جعلناهم ائمه يهدون بامرنا.» 4
بنابر اين، توسل هم يك امر لازم است و بهترين توسلات زيارت قبور مطهر آنهاست.