30«احرام بستن قبل از ميقات، جايز نيست، همانطوريكه خداوند - عزّوجلّ - فرمود: حج و عمره را به تمام برسانيد.»

مراد حضرت از شاهد آوردن آيۀ شريفه، آن است كه: احرام بستن از گذرگاه ميقات از عوامل تماميّت حج و عمره محسوب مى‌شود.

از امام صادق - ع - نيز نقل شده است كه فرمود: «من احرم بالحج فى غير شهر الحج فلا حج له و من احرم دون الميقات فلا احرام له» ¹؛ «كسى كه در غير ماه حج محرم شود، در حقيقت حجى براى او نيست، و همچنين كسى كه قبل از ميقات محرم شود اصلاً احرام نبسته است.» زيرا همانطوريكه احرام از ميقات، از عوامل تماميّت حج محسوب مى‌شود، از اركان احرام نيز خواهد بود و بدون آن اصلاً احرام تحقق نمى‌يابد.

بنابر اين اگر حكم الهى و سنت نبوى در امر حج بر آنست كه ميقات مكانى است كه احرام از آن مكان صورت پذيرد. اگر از آن تخطى گردد و احرام در مكانى قبل از ميقات يا بعد از آن بسته شود، همانند آن است كه مسافر در سفر، نماز را چهار ركعتى بجا آورد، كه اين مطلب از سخن امام صادق - ع - استفاده مى‌شود.

ابن فضّال كه از روات مى‌باشد از امام صادق - ع - اينگونه روايت مى‌كند:

«دخلت الى ابى‌عبداللّٰه - ع - و انا متغير اللون، فقال: من أين احرمت؟ قلت: من موضع كذا و كذا ليس من المواقيت المعروفة قال: رب طالب خير تذل قدمه ثم قال: أيسرّك انك صلّيت الظهر فى السفر اربعاً؟ قلت: لا، قال: فهو ذلك.» ²

ابن فضّال مى‌گويد: «وارد محضر امام صادق - ع - شدم در حالى كه رنگ چهره‌ام تغيير كرده بود، حضرت از من سؤال فرمودند: از كجا محرم شديد؟ گفتم: از فلان جا (محلى كه از مواقيت معروف نبود) حضرت فرمود: طالبان خير فراوانى هستند كه لغزشگاههايى براى آن‌ها وجود دارد. سپس فرمود: آيا ممكن و صحيح است كه تو در مسافرت نماز ظهر را چهار ركعتى بجا آورى؟ گفتم: نه، هرگز. فرمود: احرام بستن در غير مواقيت، مثل نماز چهار ركعتى در سفر است كه هر دو موجب بطلان يا نقص مى‌گردد.»