13314 - الرّدّ على الوهابيّة، تأليف سيد محمود لواسانى عصار.
15 - الرد على الوهابيّة، تاليف شيخ مهدى اصفهانى.
16 - الردّ على الوهابيّة، تأليف شيخ هادى كاشف الغطاء.
17 - كشف الإرتياب فى اشياع محمد بن عبدالوهّاب، تأليف سيد محسن امين عاملى. 1شيخ عبداللّه قصيمى بغدادى ردّى بر اين كتاب با عنوان «الصراع بين الاسلام والوثنية» نوشته كه آن هم در مصر به چاپ رسيده است.
براى مزيد اطلاع دربارۀ اين كتابها بايد به مجلدات الذريعة و معاجم و فهارس مطبوعات عربى و فارسى مراجعه كرد و جهت اطلاع از تفصيل عقايد ابن عبدالوهاب و داورى در ماهيّت و ارزش و آثار آن، مطالعۀ كتابهايى كه در ذيل اين مقاله صورت داده شده سودمند است.
آل سعود
آل سعود از اعقاب ربيعة بن نزار بن معد بن عدنان و از بنى بكر بن وائل و بنى ذُهْل ابن شيبان بشمار مىروند. چون جدّ اعلاى ايشان محمد بن سُعود در درعيّه بر بنياد تعاليم ابن عبدالوهاب حكومت اين طايفه را تأسيس كرد آنان را «آل سُعود» خواندند. نسبت سعود را چنين آوردهاند: سعود بن مُقرّن بن مَرْخان بن ابراهيم بن موسى بن ربيعة بن مانع مريدى. 2مانع 3از مشايخ قبيلۀ بكر بن وائل بود و در قصبۀ دُروع از توابع طايف مىزيست. او به سال 850/1446 به دعوت پسر عم خود ابن دِرْع كه امير منفوحه 4و حجر اليمامه 5و جَزْعه، در نجد بود نزد وى رفت و واحۀ المُلَيْبِيد و الغُضَيَّه را از او به تيول گرفته به كشاورزى پرداخت. امّا مانع و پسرش به شيوۀ ساير مشايخ عرب خوى جنگجويى و تجاوز داشتند و گاهگاه به قبايل همسايه حمله مىبردند. ربيعه به آل يزيد تاخته مردان آن قبيله را از دم تيغ گذراند و زنان و اموالشان را تصاحب كرد. پسر او هم كه موسى نام داشت از راهزنان معروف نجد بود و در عهد او، آل سعود به صورت دستهاى غارتگر در نجد شناخته شدند. ابراهيم دو پسر به نام وَطْبان و مُقَرِّن داشت كه اوّلى سردودمان آل وطبان - ساكن زبير نزديك بصره - بود و دوّمى جدّ اعلاى آل سعود است كه در نجد به سلطنت رسيدند. از احوال مُقرّن و نياكان