103آنان كه مخلصانه در مسعى قدم مىگذارند، بهرههاى معنوى فراوانى نصيبشان خواهد شد. پيامبر - ص - به مردى از انصار فرمود: آنگاه كه ميان صفا و مروه سعى كنى، نزد خداوند پاداش آن كه پياده از شهرش به مكه آمده، و نيز پاداش آن كس كه هفتاد بندۀ مؤمن را آزاد كرده، خواهى يافت. 1
امام سجّاد - ع - نيز فرمود: ملائكه سعى كنندگان ميان صفا و مروه را شفاعت كنند، شفاعتى كه مورد قبول قرار مىگيرد. 2به پا داشتن ياد خدا
پيامبر خدا - ص - فرمود: انداختن سنگ به جمرهها، و سعى بين صفا و مروه براى بپا داشتن ياد و ذكر خداوند بلند مرتبه، تشريع گرديده است. 3بر اين اساس در مسعى، حجگزاران با شيطان در ستيزند، و با برداشتن گامهاى بلند، خويشتن را از ابليس مىرهانند. امام صادق - ع - فرمود: آن گاه كه ابراهيم سعى مىنمود، ابليس بر او درآمد، جبراييل ابراهيم را فرمان داد تا تندتر حركت نموده، از ابليس بگريزد و پس از آن هروله در سعى سنت شد. 4
ليكن متأسفانه اين جايگاه رفيع و بلندمرتبه، كه براى اقامۀ ياد خدا ايجاد شده است، در برخى زمانها توسّط تعدادى از عناصر بىفرهنگ و دور از خدا، با معصيت و نافرمانى حق آلوده مىگرديد.
در پيشينۀ تاريخى سعى چنين آمده كه برخى اهالى مكه در شب 27 ماه رجب از هر سال، عمره انجام داده، آن را به ابن زبير نسبت مىدادند، و در چنين شبى زنان براى انجام عمره زينت كرده، به خود