104عطر زده، شب هنگام همراه با مردان در مسعى اجتماع مىكردند آنگاه آتش زيادى روشن كرده، و در پرتو نور آن به پوشيدهرويان و اهل حرم نگاه كرده، محرماتى از اين قبيل را مرتكب مىشدند. 1
البته از آنجا كه در گذشته، مسعى فاقد چراغ بوده، مردها در روز و زنان در شب سعى مىكردهاند و اين سنت از دورۀ جاهلى به يادگار مانده است؛ زيرا در آن زمان، تمامى قبايل غير از قبيله حُمْس، مردانشان در روز و زنانشان در شب طواف مىكردند. 2
برخى از پيروان مالك بن انس معتقدند كه بايد بانوان شبانه سعى كنند زيرا در شب محفوظترند. 3
برخى از شافعىها نيز مىگويند: اگر زنان در شب و در حال خلوت سعى كنند مستحب است در مكانى كه مردان هروله مىكنند آنان نيز تندتر راه بروند و اگر در روز سعى مىكنند جايز است لباس خود را روى صورت كشيده، و يا در پوشش كامل سعى كنند و از دو كوه صفا و مروه نيز بالا نروند. ليكن مالكىها معتقدند بالا رفتن آنان از دو كوه صفا و مروه، هنگام خلوت مانع ندارد. 4
اختلاط مرد و زن در طواف و سعى، تا قبل از خالد بن عبدالله قسرى وجود داشته، و هر چند در يك مورد آمده است كه روزى عمر بن خطاب وارد مسجدالحرام شد و به مردى كه همراه با زنان مشغول طواف بود، تازيانه زد. 5ليكن در زمان عبدالملك آن گاه كه عبدالله قَسْرى از سوى او والى مكه شد، دستور داد نزد هر ركنى مأمورانى تازيانه بدست ايستاده، ميان مردان و زنان فاصله ايجاد مىكنند. 6
مالك بن انس نيز در مدونه گفته است: زنان بايد پشت صفوف مردان