100«ان الصفا و المروة من شعائر اللّه فمن حج البيت او اعتمر فلاجناح عليه ان يطّوف بهما و من تطّوع خيراً فانّ اللّه شاكرٌ عليم» . 1«همانا صفا مروه از شعائر و نشانههاى خداوند است پس هركس حج خانه خدا و يا عمره را انجام دهد، گناهى بر او نيست كه بر آن دو طواف كند (و سعى صفا و مروه انجام دهد) و هركس به ميل خود نيكى كند بداند خداوند [در برابر آن نيكى] سپاسگزارى داناست» .
مىتوان گفت مفسران شيعه و سنّى در شأن نزول اين آيه اتفاق نظر داشته و آنچه گذشت را دليل نزول آيه «ان الصفا و المروة. . .» مىدانند.
برخى از ياران پيامبر - ص - گمان مىكردند با وجود بتها بر روى كوه صفا و مروه، موحّدان بايد صحنه را خالى نموده، سعى را ترك كنند ليكن خداوند با فرستادن وحى، به آنان آموخت تا حضور خود را در «مسعى» حفظ نموده، رفته رفته زمينه را براى نابودى بت و بتپرستى فراهم سازند. سرانجام نيز چنين شد وگرچه پيامبر - ص - در سال هفتم هجرت نتوانست بتها را از روى دو كوه صفا و مروه بردارد، ليكن در فتح مكّه آن بتشكن سترگ، بتها را براى هميشه برداشت و از آن زمان تاكنون پيروان آئين پاك پيامبر - ص - در موسم حج سعى صفا و مروه را انجام و نغمۀ توحيد سر مىدهند و اين شعار دينى را زنده نگه مىدارند.
اهميت صفا و مروه
سعى ركنى از اركان حج است، اگر حاجيان عمداً آن را ترك كنند حج آنان باطل مىباشد. ابن حمزه مىنويسد: «من ترك السعى متعمداً بطل حجّه» ؛ آن كس كه سعى را عمداً انجام ندهد حج وى باطل است، و اگر