101سهواً آن را ترك كند در صورتى كه در مكه به ياد آورد، بايد سعى كند، و اگر پس از خروج از مكه متوجه شود، در صورتى كه مىتواند برگردد، بايد مراجعت نموده سعى كند، و اگر توان بازگشت ندارد به ديگرى نيابت دهد تا از طرف او سعى را انجام دهد. 1
ابن ادريس حلى مىگويد:
سعى بين صفا و مروه ركنى از اركان حج است، پس كسى كه آن را عمداً ترك كند، حجّى براى او نيست. 2
ابى الصّلاح حلبى در الكافى، 3علاءالدين حلبى در «اشارة السبق الى معرفة الحق» ، 4محقق حلّى در «شرايع» و «مختصر النافع» ، 5علّامه در «قواعد الاحكام» ، 6شهيد اوّل در «اللمعة الدمشقيه» 7و تعداد بسيارى از فقهاى بزرگ شيعه سعى را ركن حج دانستهاند.
مرحوم شيخ طوسى نيز در نهايه سعى صفا و مروه را امرى واجب دانسته كه ترك عمدى آن موجب بطلان حج است. 8
در مناسك حج حضرت امام خمينى - قدس سره - نيز آمده است:
سعى مثل طواف، ركن است و حكم ترك آن از روى عمد يا سهو چنان است كه در طواف گذشت 9و در بحث طواف فرمودهاند: طواف از اركان عمره [حج] است و كسى كه آن را از روى عمد ترك كند تا وقتى كه فوت شود وقت آن، عمرۀ او باطل است چه عالم به مسأله باشد و چه جاهل. 10
بيشتر فقهاى اهل سنت نيز، سعى را ركن حج مىدانند: