95ملاحظه مىكنيم كه اسامى بتهاى بزرگى كه هنگام ظهور اسلام در مكه، طائف و مكانهاى ديگر حجاز بودند همان اسامى بتهاى معروف قبل از اسلام و بلكه قبل از ميلاد بودهاند كه مورد پرستش اعراب شمالى يا اعراب ساكن در عراق و بادية الشام و قسمت علياى نجد و سرزمينهاى شام قرار داشتهاند و اين هماهنگى دلالت روشنى بر وجود روابط روحى بين اعراب حجاز و اعراب سرزمين شام و عراق بوده و مؤيد آن است كه اتحاد و پيوند ساكنين حجاز با اعراب شمالى قوىتر و متينتر از اعراب جنوبى بوده است؛ زيرا آنها فرهنگ مخصوص خود بويژه در دوران قبل از اسلام را داشتهاند كه (اين فرهنگ) ايشان را از اعراب شمالى و ساكنان حجاز و نجد متمايز مىساخته است.
قصى مرد سياست و زعامتِ صرف نبوده است بلكه به همين اندازه نيز مرد دين بوده و اخبارىها مسائلى را به او نسبت مىدهند كه گمان مىرود آنها را براى تشرع و ديندارى قريش قرار داده بود تا از آن پيروى كنند و لذا اين قوانين شرعى از سنتهاى دينى ساكنين مكه گشته بود 1چنانكه در گذشته گفته شد قصى از جمل رؤسايى بوده كه سياست دينى را با سياست دنيوى جمع نموده و لذا براى قريش دو رهبر بحساب مىآمده است.
اخبارىها براى تعدادى از «قريش» مسائلى از بتپرستى ذكر كردهاند كه آنان بتهاى جديدى را ساخته و يا از خارج بويژه از بازارهاى شام مىآوردند. اين امر بخاطر وجود شكلهاى زيباى ساخته شده از مرمر در اين (مجسمهها) بود. البته بعضى از آنها ساخت همان سرزمين و تعدادى ديگر از سرزمينهاى روم يا ايتاليا آورده مىشد. رؤساى مكه براى تجارت يا براى گردش به سرزمينهاى شام مىرفتند و چون چشم آنها به اين هدايا و مصنوعات مىافتاد آنها را به سوى مكه آورده و در بيت الحرام قرار مىدادند و بدينگونه بر تعداد بتها افزوده مىشد تا اين كه بر اساس آنچه اخباريون