44الحد فى الحرم لأنه لم ير للحرم حرمة» . 1
حفص مىگويد: از امام صادق دربارۀ شخصى كه در غير حرم جنايت كرده و به حرم پناه برده است، پرسيدم كه آيا حد بر او جارى مىشود؟ فرمود: نه بلكه به او طعام و آب داده نمىشود و كسى با او سخن نمىگويد و با او خريد و فروش نمىشود، وقتى چنين شد اميد است كه او از حرم خارج شود، پس حد بر او جارى گردد. اما اگر در خود حرم جنايت كرد همانجا حد بر او جارى مىشود چون او حرمتى براى حرم قائل نشده است.»
عن معاوية بن عمار قال: «سألت أبا عبدالله - عليه السلام - عن رجل قتل رجلاً فى الحِلّ ثم دخل الحرم؟ قال: لايقتل ولايطعم و يسقى و لايباع و لايؤذى حتى يخرج من الحرم فيقام عليه الحد. قلت: فما تقول فى رجل قتل فى الحرم او سرق؟ قال: يقام عليه الحد فى الحرم صاغراً؛ لأنه لم ير للحرم حرمة. . .» 2معاوية بن عمار مىگويد: «از امام صادق - عليه السلام - دربارۀ شخصى كه انسانى را در بيرون حرم كشته و داخل حرم شده است پرسيدم، فرمود: كشته نمىشود اما به او طعام و آب داده نمىشود و كسى با او معامله نمىكند و به او اذيت هم نمىشود تا اينكه از حرم خارج شود و حد بر او جارى گردد. گفتم: چه مىفرمايى دربارۀ كسى كه در حرم قتل يا سرقت انجام داده؟ فرمود: در حرم بر وى حدّ جارى مىشود در اين صورت او تحقير شده است؛ زيرا كه او حرمتى براى حرم نگذاشته است.»
بطورى كه ملاحظه مىفرماييد اين روايات به روشنى دلالت بر مطلوب دارند و در اين باره روايات ديگرى هم وجود دارد كه ما به جهت رعايت اختصار آنها را نياورديم. بنابر اين حكم مسأله؛ چه از نظر فتواى علما و چه از نظر آيات و روايات معلوم و واضح است. چيزى كه در اينجا مورد اختلاف است و بايد بررسى شود، اين است كه: آيا اين حكم اختصاص به