32به اطاعت خود، آنان را به امتحان كشيده و كعبه را مركز پيامبران و قبله نمازگزاران قرار داده است.
2 - چرا بر حجرالأسود دست مىگذاريم؟
از احاديث اسلامى استفاده مىشود، كه بناى كعبه، قبل از حضرت ابراهيم - ع - وجود داشته و بر اثر طوفان نوح - ع - ديوار آن فرو ريخته بود.
آنگاه كه ابراهيم مأمور شد كه نخستين معبد را نوسازى كند، به دستور الهى «حجرالأسود» را كه جزئى از كوه «ابوقيس» بود، در ميان ديوار كعبه قرار داد.
اكنون سؤال مىشود: چرا بر اين سنگ دست مىگذاريم؟ و هدف از اين عمل چيست؟ پاسخ آن اين است، كه دست گذاردن بر آن، يك نوع معاهده و پيمان بستن با حضرت ابراهيم است كه مانند قهرمان توحيد با هر نوع مظاهر شرك و بتپرستى مبارزه كنيم و از يكتا پرستى منحرف نگرديم و در تمام مظاهر زندگى از جادۀ توحيد دور نشويم.
بيعت با يك فرد، گاهى با دادن دست و فشردن آن انجام مىگيرد و گاهى با گرفتن گوشه لباس يك فرد، و احياناً به شكل ديگر است. در تاريخ مىخوانيم وقتى آيۀ «يا ايها النبى اذا جائك المؤمنات يبايعنك على ان لايشركن باللّه شيئاً» 1نازل شد پيامبر دستور داد ظرف آبى آوردند و دست خود را در ميان آب گذارد، سپس دست مبارك را از آب بيرون آورد و فرمود:
هركس مىخواهد با من بيعت كند، دست خود را در ميان همين آب بگذارد، و بر مضمون آيه با من بيعت نمايد.
در اينجا بيعت با رسول خدا از طريق دست گذاردن بر چيزى انجام گرفت كه رسول خدا بر آن دست گذارده بود و جريان در استلام «حجرالاسود» نيز چنين است. هدف اين است كه با قهرمان توحيد و حضرت رسول گرامى، بر حفظ توحيد، بيعت كنيم. لذا امام صادق - ع -