18حمل سلاح ممنوع است. و براى اهل مكه يا كسى كه از احرام خارج و مُحِلّ شده، حمل سلاح جايز است ولى اظهار آن روا نيست؛ زيرا اگر مردم سلاح را ببينند، ممكن است احساس ترس كنند در حالى كه آن مكان، سرزمين امن است. در اين زمينه به روايات زير توجه كنيد:
1 - عن الحلبى عن ابى عبداللّه - عليهالسلام - قال: «انّ المحرم اذا خاف العدوّ يلبس السلاح فلا كفارة عليه» 1؛
حلبى از امام صادق - ع - نقل مىكند كه فرمود: «اگر محرم از دشمن بترسد، مىتواند سلاح دربرداشته باشد و كفاره هم ندارد» . البته مفهومِ جملۀ شرطيه، اين است: اگر در حال خوف نباشد، حق حمل سلاح ندارد.
2 - عن عبدالله بن سنان قال سألت ابا عبدالله - عليهالسلام - «ايحمل السلاح المحرم؟ فقال: اذا خاف المحرم عدوّاً او سرقاً فليلبس السلاح» . 2
عبدالله بن سنان مىگويد از امام صادق - عليهالسلام - پرسيدم: «آيا محرم مىتواند سلاح دربرداشته باشد؟ آن حضرت فرمود: اگر از دشمن يا دزد بترسد، حمل سلاح جايز است و چون «امر» پس از «توهم حَظْر و منع» است، دستورى نيست و تنها بر جواز حمل سلاح دلالت مىكند نه وجوب آن؛ يعنى حمل سلاح در اينگونه موارد حرمتى ندارد.
3 - عن عبدالله بن سنان عن ابى عبدالله قال: «المحرم اذا خاف لبس السلاح» 3؛
عبداللّه بن سنان از امام صادق - عليهالسلام - نقل مىكند كه آن حضرت فرمود: «اگر محرم بترسد، مىتواند سلاح حمل كند» .
4 - عن زرارة عن ابى جعفر - عليهالسلام - قال: «لابأس بان يحرم الرجل و عليه سلاحه اذا خاف العدو» ؛ 4
زراره از امام باقر - ع - روايت مىكند كه فرمود: «انسان مىتواند