107مساوى باشد.
موقعيت (جغرافيايى) و جوّى (آب و هوا) در خوى مردم مكّه تأثير گذاشته و در آنان جديّت و شدت، قدرت و اراده، خشونت و تندى را آشكار نموده و آنان را به خدمت كسانى كه براى حج مىآيند ملزم مىساخت كه تمامى امكانات خود در كمك به آنان را تا زمان بازگشت بسيج كنند و بدينوسيله محروم شدن (زائران) از طبيعت و بخل شديد آن را بكاهند.
ساكنين شهر به اين امر اكتفا نكرده و به نقاط مختلف براى تجارت يا وساطت در تجارت ديگران با طمع بدست آوردن (ثروت) كم يا زياد كوچ مىكردند و لذا از بزرگترين تاجران و متحركترين و فعالترين آنان هنگام ظهور اسلام بودند.
در اين شهر تعداد زيادى از حبشىها يا بردگان سياه كه از آفريقا و حبشه و غيره وارد شده بودند وجود داشتند. اين غلامان بخاطر پيوند طولانى حبشه به جزيرة العرب قبل از اسلام به حبشيان معروف بودند.
حبشه سرزمين بزرگى از ساحلِ مقابلِ سرزمين عرب بود. اين بردگان از آنجا به بازارهاى نخاسه در سواحل آفريقا و جزيرة العرب وارد مىشدند. آنان (پس از خريد) در بيشتر حرفههاى سخت و كارهاى طاقتفرسا و همچنين نگهبانى از قافلههاى تجارى بزرگ و همراهى آن براى جلوگيرى و حفاظت از غارت و يورش اعراب راهزن و قطاع الطريق مورد استفاده قرار مىگرفتند، در اين كاروانها به خدمت بزرگان بوده و خوراك و شراب آنان را فراهم مىنمودند، كارهايى از قبيل كشيدن آب از چاهها براى آشاميدن و سقايت و نگهبانى و چراى گوسفندان و شتران و كارهاى ديگرى كه نياز به تخصص، مهارت و هوش زياد نداشت به آنان سپرده مىشد. اما براى انجام اعمالى كه به مهارت، زكاوت و تجربه نياز داشت از مردانى كه از شمال يعنى عراق، بلاد شام و اروپا مىآوردند استفاده