250اين كار بهتر است و (نيكوترين) سرانجام را دارد.
در قرآن كريم، هم مضمون با آيه‌هاى يادشده آيه‌هاى فراوانى وجود دارد و همگى لزوم اطاعتِ خدا و رسول او و صاحبان فرمان را گوشزد مى‌كند و نسبت به ادامۀ منازعه و نبرد و اختلاف‌هاى ويرانگر، هشدار مى‌دهد و شايد آن، خود موضوعى مستقل باشد كه بايد طى مقالۀ مفصّلى دنبال شود و حق مطلب ادا گردد و ما فقط در زمينۀ اتحاد مسلمانان سخنى داشتيم وبس.
مسلّم آن است كه مراد از اطاعت خدا و رسول و اولى‌الأمر، اطاعت و پيروى از فرمان‌هاى خدا و رسول و اولياى معصوم است وقرآن كريم دربردارندۀ اين فرمان‌ها است، پس بهرحال قرآن، مرجع نهايى در زمينه‌هاى اختلاف و اتحاد - هردو - مى‌باشد.
امّا اين كه تفاوتى ميان كلام اللّه و سخن رسول الله نيست، داور خود قرآن است. باز مرجع علمى و فكرى ما قرآن است:
«ما آتاكم الرسول فخذوه و مانهاكم عنه فانتهوا» . 1«آنچه حضرت رسول - ص - براى شما آورده، بگيريد و از آنچه شما را بازداشته، خوددارى كنيد.»
«من يطع الرسول فقد اطاع اللّه» . 2«هركس از حضرت رسول خدا اطاعت كند قطعاً از خداوند، اطاعت كرده است.»
و برهان اين قضاوت آن است كه پيامبران جز سخن خدا نگفته‌اند و از خود پيرايه‌اى بر دين نبسته‌اند:
«و لو تقوّل علينا بعض الأقاويل لأخذنا منه باليمين ثم لقطعنا منه الوتين فما منكم من احد عنه حاجزين» . . 3«و هرگاه او برخى سخنان به ما نسبت دهد با دست قدرت