249درميانشان، به اصل توحيد و رسالت محمد - ص - و در واقع به قرآن ارجاع داده و التزام به آثار عقيدۀ توحيدى و احترام به رسالت آخرين سفير الهى را زمينۀ اتحاد و اتفاق دانسته است و به صراحت فرموده است كه با گروه باغى و متجاوز پيكار و با او برخورد جدّى شود تا به پذيرش حق گردن نهد.
«وَ إِن طائفتان مِن المؤمنين اقتتلوا فَاصلحوا بينهما فَإن بَغَت احديهما على الأخرىٰ فقاتلوا التّى تبغى حتّى تفئَ إلى أمراللّٰه. . .» . 1«اگر دو گروه از مؤمنان و مسلمانان با هم به نبرد و ستيز برخاستند، پس ميان ايشان، صلح و آشتى برقرار سازيد و هرگاه يكى از آن دوگروه بر ديگرى بغى و تجاوز كرد باآن گروه باغى و متجاوز پيكار كنيد تا آنكه به فرمان الهى گردن نهد (و دست از تجاوز بكشد) و اگر برگشتند، ميانشان بر اصل عدالت و قسط، صلح كنيد و قسط و داد پيشه‌سازيد كه خداوند اهل عدل و قسط و دادگرى را دوست مى‌دارد.»
در آيۀ ديگر لزوم برگشت به امر و فرمان الهى، مشخّص‌تر ذكر شده است:
«يا ايهاالذين آمنوا اطعيواالله و اطيعوا الرسول و اولى‌الامر منكم فان تنازعتم فى شئٍ فردّوه الى اللّه و الرّسول ان كنتم تؤمنون باللّه و اليوم الأخر ذلك خير و احسن تأويلاً» . 2«اى مردمان با ايمان: از خدا و رسول اطاعت كنيد و از اولى‌الامر فرمان ببريد، هرگاه نزاع و كشمكشى ميان شما درگرفت و در امرى اختلاف پيدا كرديد، آن را به خدا و رسول برگشت دهيد، اگر به خدا و روز رستاخيز ايمان داريد،