188أحمد بن حنبل و طبرانى نقل مى‌كنند: كه دجّال سير مى‌كند تا مى‌رسد به مدينۀ منوره و در آنجا جلوش گرفته شده و اجازۀ ورود داده نمى‌شود، و سپس مى‌گويد: «هذه قرية ذاك الرجل» كه در اينجا قريه؛ يعنى همان مدينه، به رسول خدا - ص - نسبت داده شده است. ¹67 - قلب الايمان: ابن جوزى در حديث «المدينة قبّة الاسلام» ، «قلب الايمان» را نيز اضافه نموده است. ²68 - مؤمنه: ابن زباله روايتى نقل مى‌كند كه رسول خدا - ص - فرمود:

«والّذى نفسى بيده انَّ تربتها لمؤمنة» ؛ «قسم به كسى كه جان و روان من در دست اوست، همانا خاك مدينه محلّ أمن و أمان و آرامش است.» آنگاه مى‌گويد: در كتاب تورات نيز بر مدينه «مؤمنه» گفته شده است. ³69 - مُباركة: انس مى‌گويد: رسول خدا - ص - آنگاه كه به مدينۀ منوره داخل شد و در جلو منزل أبو ايوّب انصارى - ره - نزول اجلال فرمود ⁴اين آيۀ شريفه را بر زبان جارى و قرائت نمود: «رَبّ أنزلنى منزلاً مباركاً و أنت خير المنزلين» گويا فرمود: مدينه جايگاه پر بركت و مباركى است. ⁵و همچنين براى اين شهر دعا كرد و درخواست بركت نمود، كه «مبارك» و «مباركه» ناميده شد. در آغاز اين نوشتار، دعاى گرامى آن حضرت را با سندهاى مختلف ذكر كرديم. ⁶70 - مَحْبُورَةْ: از مادّۀ «حَبَرَ» گرفته شده كه معناى آن، شادى و سرور زياد به همراه نعمت مى‌باشد. «محِبٰارْ» به زمينى گفته مى‌شود كه گياهانش سريع رشد مى‌كند و باعث بركت و خير بسيار است. ⁷و در آيۀ كريمه قرآن آمده: «و