165
ياران پيامبر - ص - در مدينه منوره
محمد نقدى
با ابوالبابه در مدينه
پيامبر و يارانش تازه از «جنگ احزاب»1 فارغ‌شده وبه‌مدينه‌برگشته بودند.
آنها سلاحهاى خود را بر زمين نهاده و لباس رزم را از تن به درآورده بودند، شهر هم حالت عادى خود را بازيافته بود؛ و مسلمانان مثل هميشه آماده مى‌شدند تا همراه پيامبر نماز ظهر را به‌پا دارند.
ظهر فرا رسيد، هوا به شدت گرم شده بود، از همه سوى شهر، مردم براى اقامه نماز به مسجد مى‌آمدند. صداى اذان بلال در شهر طنين انداز شد، مسلمانان فريضۀ مقدس ظهر را به جاى آوردند. لحظاتى از برگزارى نماز ظهر نگذشته بود كه: جبرئيل به فرمان خداوند بر پيامبر نازل شد، و پيامبر مأمور شد كه اين بار با «يهود بنى قُرَيْظه» به خاطر پيمان‌شكنى آنان، به مبارزه برخاسته و شهر مدينه را از لوث وجودشان پاك كند.
«بلال»2 به فرمان پيامبر در شهر ندا سرداد كه: اى مردم! هركه صداى مرا مى‌شنود و از پيامبر اطاعت مى‌كند، بايد نماز عصر را در «محله بنى قريظه» به جاى آورد.
و بدين ترتيب مسلمانان با اينكه هنوز خستگى جنگ احزاب از تنشان به در نرفته بود، از سوى پيامبر و به فرمان خداوند براى نبردى ديگر فراخوانده شدند.