162گرفته بود از قدس به سوى بغداد عزيمت كرديم. در «مفرق» كه مرز بين اردن و سوريه و عراق است اندكى توقف كرديم و شام خورديم. بعد از كنار لوله‌هاى نفت عراق از جادۀ معروف «تاپ لاين» عازم بغداد گشتيم.
هر چه از صافى آسمان صحرا و امنيت جاده‌ها و آبادى ايستگاهها بگويم كم گفته‌ام.
تمام شب را در راه بوديم گويى آسمان نزديك زمين بود و با دست مى‌شد ستاره‌ها را لمس كرد و نسيم بهشت مى‌وزيد... ياد ايام نيك گذشته بخير باد.
[روز دوشنبه 30 خرداد ساعت 4/30 به اولين شهر عراق «رُطبَه» رسيديم. منتظر من بودند و مقامات پليس و امنيت عراقى از تأخير ما اظهار ناراحتى مى‌كردند. در مهمانخانه دولتى از ما پذيرايى كردند. بعد از ظهر به راه ادامه داديم و اول شب به «رمادى» رسيديم و در آنجا هم مأموران عراقى استقبال و پذيرايى كردند. بعد از رفع خستگى رهسپار بغداد گشتيم و حدود ساعت 20 به هتل بغداد رسيديم.]
افسوس مى‌خورم كه چرا يك روز وقت براى زيارت عتبات عاليات صرف نكردم و فقط به زيارت كاظمين (عليهماالسلام) بسنده نمودم. خيال مى‌كردم هميشه مى‌توان از اين فرصتها برخوردار شوم ولى تا كنون كه نزديك پانزده سال مى‌گذرد هنوز اين توفيق نصيب نگرديده است.
روز سه شنبه 31 خرداد از بغداد راهى تهران شدم. سفر بسيار خوش گذشت.
جاهايى كه از صميم قلب دوست داشتم ديدم و خاطراتى اندوختم كه هميشه مرا شاد و خشنود مى‌دارند.