136و در سال دوم هجرت در مدينه فوت نمود و در بقيع دفن شد. مى‌گويند: او از عثمان فرزندى در حبشه به دنيا آورد كه نامش را عبداللّه نهاده بودند ولى در سال چهارم هجرت براثر بيمارى فوت كرد و از آنجا كه «عثمان بن مظعون» نخستين مسلمانى بود كه در مدينه درگذشت، پيامبر اسلام(ص) پس از فوت رقيه خطاب به وى فرمود: «الحقى بسلفنا عثمان بن مظعون» آنگاه دستور داد او را در مجاورت قبر عثمان بن مظعون دفن كنند. ابن عباس مى‌گويد: پيامبر(ص) كنار قبر وى نشست، در حالى كه فاطمه زهرا(س) هم در كنارش بود و مى‌گريست، و آن
حضرت اشك چشم فاطمه(س) را با لباس خود پاك مى‌كرد. «و قعد رسول‌اللّه(ص) على شفير القبر و فاطمة جنبه تبكى فجعل النبى(ص) يمسح عين فاطمه بثوبه رحمة لها». 1 چنان كه اشاره شد، عثمان بن مظعون نخستين فرد از مسلمانان بود كه در بقيع دفن شد. و پس از آن قبرش نشانى براى مسلمانان گشت تا مردگان خود را در همان حوالى به خاك سپارند. د - ابراهيم: او از فرزندان حضرت‌محمد(ص) و مادرش، ماريۀ قبطيه بود، در ذى‌الحجه سال 8 هجرى قمرى، به دنيا آمد.
قابله‌اش «سلمى» و دايه‌اش «امّ‌برده» دختر منذر بن زيد از بنى‌نجار بود. پيامبر(ص) به وى علاقه زيادى داشت. او يك سال و ده ماه در كنار پدر بزرگوار و مادرش بود و سپس در سال دهم هجرت فوت كرد، و در بقيع دفن شد. رسول خدا(ص) در فوت او بسيار ناراحت گرديد و بر حسب اتفاق، خورشيد در آن روز گرفت، و مردم نيز آن را معلول مرگ ابراهيم پنداشتند، ولى پيامبر(ص) فرمود:
اين چنين نيست، هرگز خورشيد و ماه، براى مرگ يا حيات كسى گرفته نمى‌شود و شما در صورت مشاهدۀ «كسوف» يا «خسوف» بايد به نماز بايستيد.