126
احاديث نقل شده دربارۀ ستون سرير:
ابن زباله و يحيى از محمد بن ايوب اينگونه نقل كردهاند:
««أنه كان للنبيّ - صلى الله عليه ]و آله[ وسلم - سرير من جريد فيه سَعَفه يوضع بين الأسطوان التي تجاه القبر و بين القناديل، كان يضطجع عليه رسول الله - صلى الله عليه ]و آله[ وسلم - ». (ابن زباله، ص103، اول، 1424ق./ سمهودى، ج2، ص183، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.)
«پيامبر(ص) تختى از جنس چوب نخل داشتند كه ليف نخل هم به آن چسبيده بود. اين تخت بين ستونى كه در برابر قبر قرار داشت و بين چراغهاى مسجد گذاشته مىشد. پيامبر(ص) بر روى اين تخت دراز مىكشيدند.»
به سند صحيح از ابن عمر روايت شده كه:
«أنّ النبي - صلى الله عليه ]و آله[ وسلم - كان إذا اعتكف يطرح له وسادة، ويوضع له سرير من جريد فيه سَعَفه، يوضع له فيما بين الأسطوان التي وجاه القبر الشريف و بين القناديل، وكان رسول الله - صلى الله عليه ]و آله[ وسلم - يضطجع عليه».
« پيامبر(ص) هنگامى كه در مسجد معتكف مىشدند، براى ايشان رختخواب يا تختى از جنس چوب نخل كه ليف نخل هم به آن چسبيده بود، قرار داده مىشد. اين تخت بين ستونى كه در برابر قبر شريف بود و بين چراغهاى مسجد قرار مىگرفت. رسول خدا(ص) بر روى اين تخت دراز مىكشيدند». (بدر بن فرحون، ص16، نصيحة المشاور، بىتا. / سمهودى، ج2، ص184 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.).
پيشتر گفته بوديم كه تخت پيامبر(ص) پشتِ ستون توبه قرار مىگرفته است. شايد بتوان اين اختلاف را اينگونه توجيه كرد كه گاهى پشت ستون توبه و زمانى كنار ستون سرير قرار داده مىشده است. (سمهودى، ج2، ص184 ، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.) يا مىتوان گفت كه تخت مذكور قبل از توسعۀ مسجد، پشت ستون توبه گذاشته مىشد؛ اما بعد از توسعۀ مسجد شريف نبوى به اين محل منتقل گرديده است. (سمهودى، ص 65، 1403ق. / بَرْزَنْجى، ص61 ، بىتا.)
حتى شايد تخت ايشان بين دو ستون قرار مىگرفت؛ بدين ترتيب صاحبان هر دو نظر در گفتۀ خود صادق بودهاند. (السيد الوكيل، ص54 ، 1409ق.).