124از ابن عمر دربارۀ پيامبر(ص) اينگونه نقل شده است كه:
«أَنَّهُ كَانَ إِذَا اعْتَكَفَ طُرِحَ لَهُ فِرَاشُهُ أَوْ يُوضَعُ لَهُ سَرِيرُهُ وَرَاءَ أُسْطُوَانَةِ التَّوْبَةِ». 1
«پيامبرخدا(ص) هنگامى كه در مسجد اعتكاف مىكردند، رختخواب يا تخت ايشان پشت ستون توبه قرار داده مىشد.»
در روايت ديگرى آمده است:
«مِمَّا يَلِى الْقِبْلَةَ يَسْتَنِدُ إِلَيْهَا»؛ «پيامبر(ص) از همان جهتى كه رو به قبله بود، به اين ستون تكيه مىداد.» (بيهقى، ج5 ، ص247، 1414ق. / الطبرانى، تحقيق : حمدى بن عبدالمجيد السلفى، تحقيق : حمدى بن عبدالمجيد السلفى ج12، ص385، دوم، 1404).
در صحيح مسلم از قول نافع آمده است: «عبد الله بن عمر محلى از مسجد را كه پيامبر خدا(ص) در آنجا اعتكاف مىكردند به من نشان داد.» (قشيرى نيسابورى، ج2، ص803 ، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقى).
ابن زباله از عمربن عبدالله بن المهاجر از محمد بنكعب نقل مىكندكه پيامبرخدا(ص) :
«كان يصلّي نوافله إلى أسطوان التوبة»؛ «نوافل خود را در كنار ستون توبه مىخواند». (ابن زباله، ص101، اول، 1424ق./ ابن نجار بغدادى، ص168، تحقيق: حسين شكرى ، اول، 1417ق.)
در روايتى از ابن زباله، از عمر بن عبد الله - كه در آن ابن كعب ذكر نشده - اينگونه آمده است: عمر بن عبد الله گفت:
«پيامبرخدا(ص) بيشترين نمازهاى نافلۀ خود را در كنار اين ستون به جا مىآورد. ايشان هنگامى كه نماز صبح را به اتمام مىرساند، به سمت اين ستون مىرفت. مستضعفان، بينوايان، مسكينان، درماندگان، ميهمانان پيامبر(ص) ، مؤلفة قلوبهم و بىخانمانانى كه جز مسجد، جايى براى گذران شبها نداشتند، براى رسيدن به ايشان از يكديگر سبقت مىگرفتند.»
وى مىگويد: گرد ايشان حلقههايى پشت سر هم تشكيل مىشد. پيامبر(ص) نيز از مصلاّى خويش كه نماز صبح را در آنجا خوانده بود، به سمت ايشان مىرفت و براى آنان آياتى از