1) . در مورد مقدار مسافتى كه بين مقام پيامبرخدا(ص) در هنگام نماز و بين ديوار قبله وجود دارد، اختلاف نظر است. بخارى در صحيح (ج1، ص188) به نقل از سهل بن سعد مى‌نويسد: «كان بين مصلَّى رسول الله(ص) و بين الجدار ممرّ الشاة»؛ يعنى در ميان مصلاى رسول الله و ديوار قبله محل عبور عابرين بوده است. ابن بطال مى‌گويد: «هذا أقلّ ما يكون بين المصلِّي وسترته» اين كمترين فاصله بين ديوار و مصلا بوده است. همچنين بر اساس حديث بلال در صحيح، گفته شده كه كمترين فاصلۀ آن سه ذراع بوده است؛ «أن النَّبي(ص) صلَّى في الكعبة وبينه وبين الجدار ثلاثة أذرع)؛ يعنى پيامبرخدا(ص) در كعبه نماز خواندند، در حالى كه ميان ايشان و ديوار سه ذراع فاصله بود. داودى ميان اين دو قول به اين طريق جمع كرده كه: كمترين فاصله آن به اندازۀ عبور عابرين و بيشترين فاصله به اندازۀ سه ذراع بوده است. برخى ديگر نيز اين اختلاف را اينگونه تفسير كرده اند كه: فاصلۀ نخست هنگام قيام و قعود نماز صحيح است و فاصلۀ دوم هنگام ركوع و سجود البته اين نظر الحافظ ابن حجر در فتح البارى، ج1، ص575 است. سمهودى مى‌نويسد: «ويلزمه التأخر عن موقفه الأول عندهما - كما قدمناه - وهو متعيّن؛ إذ لا يتأتى السجود في أقلّ من ثلاثة أذرع، ولهذا كان حريم المصلي الذي يكون بينه وبين سترته ثلاثة أذرع عندنا». (سمهودى، ج2، ص100، تحقيق: قاسم السامرائى، اول، 1422ق.)

2) . همچنين صالح لمعى مصطفى - از معاصران - معتقد است كه افزايش مساحت مسجد از سمت قبله حدود ده ذراع بوده است. (48.4م). كتاب المدينة المنوره تطورها العمرانى، ص62