241را از خلاقيت مى‌اندازد و انسان را كلكسيونى از حفظيات مى‌سازد، و قدرت تحليل را از وى باز مى‌ستاند.
اكثريت قاطع مردم در زندگى و نيز در ارتباط با يكديگر و اعضاى خانواده و يا مخالفان سياسى و اعتقادى، گرفتار تضاد در عقيده مى‌شوند و ميل دارند به نحو شايسته‌اى امور داخلى را حل و فصل نمايند. امروز در دنياى سياست و اقتصاد «مذاكره» ، «مباحثه» و «مناظره» از موضوعات مهم و حياتى تلقى مى‌شود؛ زيرا مناسب‌ترين و سريع‌ترين راه حل‌ها از طريق «مذاكره» و گفت وگوست و از اين راه است كه مى‌توانيم به بدبينى‌ها و سوء تفاهم‌هايى كه منشأ پيدايش تضادهاى داخلى است خاتمه دهيم.
7. تبادل اطلاعات؛ يكى از مهم‌ترين فوايد گفتگو و مناظره و بحث و گفتمان اصطلاحى، تبادل متقابل اطلاعات است.
افراد به هنگام مناظره و گفت وگو، اطلاعات لازم را در اختيار يكديگر قرار مى‌دهند و از چند و چونِ نظريات يكديگر با خبر مى‌شوند و در نتيجه هركدام به خواسته‌هاى مطلوب خود دست يافته و بعضاً راه حل عقلانى و منطقى آن را پيدا مى‌كنند و در نهايت به مقصود مى‌رسند. «مذاكره» پديدۀ تازه‌اى نيست كه بخواهيم ضرورت آن را بازگو كنيم.
افراد بشر در تمام مقاطع زندگى با اين امر مهم سروكار داشته و دارند. گفت وگو و مذاكره در خريد و فروش، در كسب و تجارت، در حل اختلافات سياسى، اجتماعى و خانوادگى، در انتقادها، تشويق‌ها، تجليل‌ها، گزينش‌ها، تنبيه‌ها، توجيه‌ها، توديع‌ها و مشاوره‌ها، نقش مهمى را ايفا مى‌كند، ولى در صورتى مى‌توانيم به نتيجه مطلوب برسيم كه از ضوابط مذاكره و گفت وگوى صحيح و مفيد، اطلاعات كافى داشته باشيم. در غير اين صورت، «مذاكره» در نهايت به «مجادله» و «مشاجره» و آن دو نيز به «منازعه» منجر مى‌شود و تضادها را تشديد خواهد كرد و به جاى تفاهم و دوستى، كينه و كدورت و اختلاف و نزاع پديدار مى‌شود. بسا ممكن است عناصر متعصب و نادان مجادله و مناظره را به نزاع و منازعه فيزيكى بكشانند. همان‌گونه كه در مشاجرات سياسى و منازعات ورزشى و گاهى در مجلسِ نمايندگان نيز اين گونه برخوردها و منازعات به چشم مى‌خورد.
مناظره مانند مجادله و مغالطه و نظاير آن و فن خطابه ربط به موضوع خاصى ندارد و هر مقوله از مقولات را مى‌تواند در بر گيرد و شامل مى‌شود و در هر موضوعى مى‌شود به مناظره پرداخت.