153بعضى گويند قصه متعدده است.
بئر قراضه: به قاف مضمومه، بعد از آن راء مهمله و ضاد معجمه بعد الالف و در بعضى نسخ عراضه به عين مهمله و صاد مهمله. جهت او غربى مسجد فتح است، اما عين او معين نيست و قراضه اسم ارض جابر است - رضى الله عنه - كه در آنجا رسول - عليه السلام - نزول فرموده‌اند و دعا در حقّ خرماى او كرده‌اند تا چندان بركت شده است كه قرض‌هاى خود را ادا كرده زيادتى كثير باقى مانده.
بئر ابى عنبه: 1صاحب تاريخ گفته كه گمان مى كنم آن، بئر ودى باشد. 2روز خروج به غزوۀ بدر خيمۀ عسكر همايون را در آنجا بر پاساخته بودند. آن در ميان چاه زمزم و بئر سقيا است.
بئر قريضه: صاحب تاريخ گفته تصغير «قراضه» است. 3سيد على العادلى گفته: شرقى مدينه مايل به شمال، موضع است از سعد كه آن را قريظه گويند. اين چاه در آنجاست و در حديث وارد است كه رسول - صلّى الله عليه [وآله] وسلّم - وضو ساخته‌اند از آب او.
بئر يسره: از يسر ضد عسر است، آن در عوالى است. از جماعت بنى اميه [بن زيد] بوده و نام آن را بئر عسيره مى گفتند. چون رسول - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - آنجا نزول فرمودند، پرسيدند كه چه نام است اين چاه را؟ گفتند: عسيره. فرمودند: لا بل يسره. آب دهن مبارك كه در آن انداخته اند، وضو ساخته و دعاى متبرّكه در حق او كرده‌اند. گفته كه اين همان بئر عهن است كه مذكور شد.
بئر حضرت على - رضى الله عنه - آنجا هست در ذى الحُليفه كه از مدينۀ منوره مقدار يك فرسخ است و آن ميقات اهل مدينه و احرام گاه حاج است. آنجا مسجدى است كه حضرت - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم در آن مسجد نماز گزارده‌اند.
بئر معاويه: آن چاه قريب به مسجد است، شرقى بقيع است، در حديقه‌اى كه منسوب است به سيد صبغة الله.
بدان كه آبار بسيار بحكم. . . 4در مدينۀ منوّره بى شمار است كه هر يك خاصيت وافى و فضيلت كافى دارد وليكن آنچه مشهور است و در السنۀ اهل مدينه مذكور گرديد، در كتب معتبر به نقل رسيده، و الله اعلم بالصواب.