110اما حجرۀ شريفه، مقتضى اين صورت هست چنانچه ظاهر است، و در «مناسك امام ابوعمرو بن صلاح» دو صورت دگر يافته شد كه غير آن هفت مذكور است و در بعضى رسائل صورت ديگر كه غير اينها است نيز ديده شده و صاحب «رسايل» گفته: «وفي رواية هكذا» . صورت دگر اين است در كتاب «دلايل الخيرات» مذكور است كه
«جاء في الخبر عن عايشة - رضي الله عنها - أنّه قالت: أ رأيت ثلاث أقمار سقطن في حجر لي، فقصصت رؤياي على أبي بكر، فقال: يا عايشة! ليدفن في بيتك ثلاثة هم خير أهل الأرض، فلما توفّى رسول الله - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم - و دفن في بيتي، قال أبوبكر: هذا واحد من أقمارك، وهو خيرهم - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم -»
فصل هفتم در بيان ابواب حجره شريفه
بدان كه حجرۀ شريفه را نيز همچون مسجد منيفه چهار باب است:
اول وفود؛ اين باب در جانب مغرب حجره آن آفتاب جهانتاب است. رسول ربّ الارباب نزد احباب و به صحبت اصحاب به مسجد كثير الثواب خود، از اين باب بيرون مىآمدهاند، و خواجه ابوبكر كه قبل از اين مذكور شده، محاذى اين باب است. آوردهاند 1كه ابوبكر - رضى الله عنه - هميشه بر در خواجه خود مىنشسته و منتظر خروج آن سرور مىبوده، تا هرگاه آفتاب جهانتاب برج نبوّت از مطلع آن باب طلوع كنند، ايشان خود را همچون سايه در قدم آن سرو بىسايه اندازند.
سايه پرور سرو ما را سايهاى بالا نبود
و له ايضاً
آنى كه ز عرش است فزون پايۀ تو