105ستون دوم، محاذى محراب نبى است - صلّى الله عليه [وآله] و سلّم - كه آن مقام خلفاى راشدين و ائمه مهديين است؛ و بر آن ستون نوشتهاند كه: «هذا اسطوان سيدنا ابابكر و عمر و عثمان و علي - رضي الله تعالي عنهم اجمعين» .
ستون سيوم را ستون عايشه نامند و در آن ستون نوشتهاند: «هذا اسطوان حضرت عايشه - رضي الله عنها - و آن را ستون عايشه به سبب آن گويند كه آن فخر النساء شبها در آن، نماز مىگزاردند و فضيلت آن مكان عالىشأن را بيان مىكرده و مىفرمودهاند كه رسول الله - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم - صفت آن مكان بسيار است [كذا] و آن ستون در ميان مسجد است؛ چرا كه در «تاريخ مدينه» گفته است: او ستون سيوم است از منبر منير، و سيوم است از قبر معطر منوّر، و سيوم است از ديوار قبله، و سيوم است از رحبۀ مسجد كه در زمان نبى - عليه السلام - بوده است و بعد از تحويل قبله، مدت ده روز رسول - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم - نماز فرض را در زير آن ستون گزاردهاند و بعد از آن تقدم كردهاند.
ستون چهارم، ستون ابو لبابه است كه آن را ستون توبه گويند و در آن نوشتهاند: «هذا اسطوان ابو لبابة المعروف باسطوان التوبة» .
نقل است ابو لبابه كه يكى از صحابه است - رضى الله عنه - [به] سبب جريمه، خود را در آن ستون بسته بود و او در آن جايگاه از آن گناه توبه كرده، جبرييل - عليه السلام - و ربّ جليل - جلّت سلطانه - وحى رسانيده كه توبه او قبول كرده و گناه او را بخشيده، از آن جهت آن را ستون توبه ناميدند.
ستون پنجم: ستون سرير است و آن به شبّاك حجرۀ شريفه متصل است، محاذى ستون توبه گويند؛ چون حضرت - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم - معتكف مىشدهاند، سرير شريف خود را در زير آن ستون مىنهادهاند و مكان اعتكاف ايشان ميان آن ستون، ستون توبه است.
اما اساطينى كه وراء روضۀ شريف در اطراف حجره مُنفيه است، نيز پنج است:
ستون اول، ستون حرَس است، و آن را ستون على - رضى الله عنه - نامند و آن در عقب ستون سرير است از جانب شمال. گويند هر وقت كه حضرت - صلّى الله عليه [و آله] و سلّم - در حجرۀ شريفه مىبودهاند، سيدنا على - رضى الله عنه - در زير آن ستون مىنشستهاند.
ستون دوم، ستون وفود است و آن خلفِ ستون على است - رضى الله عنه - از جانب شمال ملصق است به شبّاك حجرۀ شريفه، و باب وفود در ميان آن دو ستون است و اكثر اجتماع صحابه كبار به جهت مشاورۀ هر كار در زير آن ستون واقع مىشده است.