104مىرساند.
چهارم محراب متهجد است كه در خلف حجره سيدنا فاطمه است - رضى الله عنها - از جانب شمالى حجرۀ شريفه كه رسول - عليه السلام - نماز تهجّد اكثر آنجا مىگزاردهاند.
محراب پنجم در باب حجرۀ حضرت فاطمۀ زهرا است - رضى الله عنها - محاذى باب جبرئيل - عليه السلام -، زائرين چون آنجا رسند متوجه قبله شده دعا كنند.
صورت محرابها در ديوار و ستونها بسيار است كه اكثر ناس آن را نيز محراب قياس مىكنند و آن اعتبار ندارد.
فرش نبى كه مرآت صفا است
فصل پنجم در بيان روضۀ شريفه كه ميان منبر منير و قبر منيف است
بدان كه ميان منبر شريف و حجرۀ لطيف را كه حدود آن سابقاً بيان يافت، «روضه» مىنامند؛ چرا كه حديث صحيح وارد است كه قال رسول الله - صلى الله عليه [وآله] و سلم -
«ما بين منبري و قبري روضة من رياض الجنّة» نماز و دعا در آنجا مقبول و مستجاب است. قال في تنبيه الأنام:
«جَعَلَ اللهُ تُرعَةَ الفِردَوس بَيْنَ قَبْرِهِ وَ مِنْبَرِهِ» .
و در روايت مشارق مذكور است كه:
«مَا بَيْنَ بَيْتِي وَ مِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّة» و در روايتى
«مَا بَيْنَ قَبْرِي وَ مِنْبَرِي» است؛ و معنى او اين است كه عبادت در آن مكان موجب دخول به روضۀ جنّت است.
بعضى گفتهاند همان مكان، بعينه، در جنّت است و بعضى گفتهاند: آنچه سؤال كرده شود از الله تعالى در آن مكان، ميسّر است، همچنان كه در جنّت؛ و بعضى گفتهاند كه باب جنّت از آنجا است. در «تنبيه الانام» است: «ترعة الفردوس» الى آخره؛ التُرعة: باب قبل مَفتح الماء.
و اين مكان جنّت نشان مشتمل است بر پنج ستون:
اوّل ستون، در يلى منبر است و آن مقام عبدالله بن عباس و زيد بن حارث است - رضى الله تعالى عنهما - و بر آن ستون به طلا و لاجورد به خط نوشتهاند كه: «هذا اسطوان عبدالله بن عباس و زيد بن حارث - رضي الله عنهم -» .