99آسمانى و پيامبران آن است كه مردم را با حقوق طبيعى و قانونى خويش آشنا سازد و آنان در يك فرآيند به جايگاه و مقامى دست يابند كه بتوانند خود به شكل نهضت عمومى و جنبشى فراگير، حقوق خويش را مطالبه كنند. روشنگرى و آشناسازى افكار عمومى با حقوق، وظايف و تكاليف خود و ديگران، موجب مىشود مطالبات مردمى افزايش يابد و آنها خواهان دستيابى به اهداف و امورى شوند كه پيش از آن يا ناشناخته بوده و يا آن حقوق را به عنوان حقوق خويش نمىشناختند. با آشنايى تودۀ مردم با حقوق خويش، درجۀ مطالبات افزايش مىيابد.
به سخن ديگر، روشنگرى موجب افزايش آگاهى تودۀ مردم نسبت به حقوق خويش مىشود كه همين آگاهى و آشنايى با حقوق، موجب افزايش مطالبات مردمى و جنبش فراگير تودهاى مىشود تا حق خويش را استيفا كنند.
اينگونه است كه جنبشهاى فراگير تودهاى راه مىافتد. اين مطلب در آيۀ 25 سورۀ حديد، اينگونه بيان مىشود: (لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ لِيعْلَمَ اللهُ مَنْ ينْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيبِ إِنَّ اللهَ قَوِى عَزِيزٌ) .
قيام تودۀ مردم و جنبش فراگير تودهاى براى دستيابى به قسط؛ يعنى عدالت مشهود، موجب مىشود برخى از كسانىكه تاكنون از ناآگاهى مردم سوء استفاده كردهاند، در مقابل دين و روشنگرىهاى پيامبران قرار گيرند. از اين رو، يكى از مهمترين كسانى كه در طول تاريخ بشرى در مقابل آموزههاى وحيانى و پيامبران قرار گرفتهاند، همان ملأ، اشراف، مترفان و صاحبان زر و زور و تزوير بودهاند. آنان مىكوشند تا با دينسازى، در كنار حقايق وحيانى، حقوق مردم را به كمترين سطح تنزل دهند و آنان را به سوى محدوديتهاى حقوقى و مطالباتى بكشانند. اينگونه استكه زر و زور و تزوير همواره در كنار هم بودهاند تا پايههاى يكديگر را تقويت كنند و از مطالبات مردم بكاهند و يا نابود كنند و آنان را در كمترين و يا بدترين موقعيت حقوقى قرار دهند.
در قرآن آمده استكه برخى از اشراف و صاحبان زر و زور مىكوشيدند مانع