132«به خاطر بياوريد هنگامى را كه از كوه بالا مىرفتيد؛ و جمعى در وسط بيابان پراكنده شدند؛ و از شدت وحشت، به عقب ماندگان نگاه نمىكرديد و پيامبر از پشت سر، شما را صدا مىزد.»
خداوند متعال همچنين مىفرمايد:
وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ.
1
«بايد از ميان شما، جمعى دعوت به نيكى كنند!»
افزون بر آياتى كه ذكر شد، دهها آيۀ ديگر نيز وجود دارد كه در آن ها واژۀ «دعا» به معناى «طلب و درخواست» به كار رفته است. اما بايد به اين نكته اشاره كرد كه منظور روايت «الدعاء مخ العبادة» ، دعا و طلب از خداوند است نه طلب كودك از مادر خود يا مخدوم از خادم.
از آنجا كه اين گفتار كوتاه، مجال ذكر ادلههاى ديگر در بارۀ جواز توسل به انسانهاى صالح و در خواست از آن ها را به ما نمىدهد، به يك روايت در اين باره اكتفا كرديم كه براى اثبات موضوع كفايت مىكند.