78مقدس و سپس مكه و مدينه و در نهايت عتبات عاليات عراق در سال 1316 - 1315ق. است. نويسنده فردى روحانى از خاندان علم و سيادت و علاقمند به مكتب شيخيه بوده است.

بخش نخست اين سفرنامه، گزارش سفر به مشهد است كه تقريباً به لحاظ روش ثبت و نگارش، مستقل مى باشد. مدت اقامت موسوى اصفهانى در مشهد نزديك به دو ماه بوده است. پس از آن، به قصد حج، از مسير عشق آباد به باكو و از آنجا به استانبول، اسكندريه، سوئز، جده و پس از زيارت حرمين، از راه جبل، به عتبات آمده و سپس از طريق قصر شيرين وارد ايران شده و با عبور از شهرهاى مختلف وارد اصفهان شده است.

بدين ترتيب، كتاب حاضر همزمان، سفرنامۀ مشهد، حج و عتبات است. اين سفرنامه در مقايسه با سفرنامه هاى ديگر ايرانى و شيعى اين امتياز را دارد كه نويسنده طى آن مرقد يازده امام را نيز زيارت كرده است.

سبيل الهدى إلى الحق

جعفر سبحانى تبريزى

212 صفحه، رقعى

اين كتاب دربارۀ تاريخ تشيع و نيز باورها و عقايد شيعه، با توجه به برخى شبهات وهابيان است. مطالب كتاب در هشت فصل سامان يافته است:

فصل نخست؛ بررسى تاريخ پيدايش تشيع و گسترش آن.

فصل دوم؛ برخى عقايد شيعيان، همچون اعتقاد به منزلت اولياء الله، توسل، شفاعت، نذر، احتفال و زيارت قبور.

فصل هاى سوم تا هشتم؛ در هر فصلى، يكى از عقايد شيعه تبيين گرديده و شبهات وهابيان درآن مورد پاسخ داده شده است. عقايد مورد بحث عبارت ا ند از: منزلت قرآن نزد شيعه؛ اهل بيت عليهم‌السلام، مهدويت، مسائل فقهى، برخى حوادث تاريخى و عدالت صحابه.