168سعودى ايجاد گرديد و تاكنون ادامه دارد. عبدالعزيز با 20 سال تلاش در سال 1344ق. بر مدينه مسلط شد. 1
چنان‌كه سيد محسن امين در معرفى سعود بن عبدالعزيز مى‌نويسد: سعود بن عبدالعزيز با مسلمانان عراق و حجاز جنگيد و آنان را از حج منع كرد و حج در زمان او چند سالى تعطيل گرديد 2و سعودى‌ها هر كتابى كه در مخالفت با عقايد آنان بود، مى‌سوزاندند. 3
اما جاى سؤال اينجاست كه چرا پيروان محمد بن عبدالوهاب، مسلمانان را تكفير نموده، ريختن خونشان را مباح شمردند؟ و چرا تنها با مسلمانان جنگيدند؟ در زمانه‌اى كه مسلمانان درگير جنگ با صهيونيسم غاصب هستند تا مِلك و شرف و عزتشان را از غاصبان بازپس گيرند وهابى‌ها تنها به تكفير مسلمانان و حرمت زيارت و شفاعت پيامبر و آلش فتوا صادر مى‌كنند آيا زيارت قبر پيامبر از تسلط صهيونيسم بر ممالك اسلامى مهمتر است؟ ! شايد وهابى‌ها مسلمانان غيروهابى را مسلمان نمى‌دانند؟ ! !
3. رهبران فكرى سلفيه:
همان‌گونه كه اشاره شد، ريشۀ سلفيه به اهل حديث برمى‌گردد، اما مهمترين كسانى كه به احياى اين تفكر برخاستند، عبارت‌اند از ابن تيميه و ابن قيم جوزيه؛ چنان‌كه يكى از محققان سلفى در تأثير ابن تيميه مى‌نويسد:
بسيارى از پيروان و صاحب قلم در مكتب سلفيه، ابن تيميه را رهبر سلفيه مى‌دانند و بر اين اساس سلفيه را در مقابل اشاعره قرار مى‌دهند 4و ديگرى مى‌نويسد:
همۀ حركات و تحولات سلفيه تا امروز، از افكار ابن تيميه و شاگردش ابن قيم نشأت گرفته است. 5
بعد از اين دو تن، مهمترين شخصيت سلفى از قرن دوازده به بعد، در حجاز محمد بن عبدالوهاب است، بعد از شيخ محمد، شيخ احمد آل ابوطامى صاحب كتاب «العقائد السلفيه به ادلتها النقليه و العقليه» و. . . و ديگرى محمد بن ناصر بن عثمان آل معمر (د، 1225) و سعد بن حمد بن عتيق و محمود شكرى آلوسى (د، 1342) صاحب تفسير آلوسى و از سلفى‌هاى معاصر عبدالله بن باز صاحب فتاوى مهمّه، محمد بن صالح العثيمين مى‌توان نام برد.