68
4. تأكيد بر رفع آلودگى پس از انجام اعمال منا
امام رضا (ع) در تفسير آيۀ ( ثُمَّ لْيقْضُوا تَفَثَهُمْ) ، 1فرمودهاند:
«التَّفَثُ تَقْلِيمُ الأَظْفَارِ وَ طَرْحُ الْوَسَخِ عَنكَ» . مقصود خداوند از اين جمله در آيه، گرفتن ناخنها و دور كردن چركها از خود است. 2و در ادامۀ آيه مىفرمايد: پس از برطرف كردن آلودگىها، طواف حج را انجام دهند؛ ( وَ لْيطَّوَّفُوا بِالْبَيتِ الْعَتِيقِ) .
5. تأكيد قرآن بر تطهير بيت و خانۀ خودش از آلودگىها
در سورۀ بقره (آيۀ 125) خطاب به ابراهيم و اسماعيل8 مىفرمايد: ( أَنْ طَهِّرا بَيتِى لِلطَّائِفِينَ) و در سورۀ حج (آيۀ 26) خطاب به حضرت ابراهيم (ع) فرموده است: ( وَ طَهِّرْ بَيتِى لِلطَّائِفِينَ) اين دو آيۀ شريفه، از سويى مربوط به تطهير بيت الله از آلودگى معنوى و شرك است و از سوى ديگر مربوط است به تطهير و نظافت ظاهرى بيت، چنانكه امام صادق (ع) در تفسير همين آيه فرمودند:
«وَ ينْبَغِى لِلْعَبْدِ أَنْ لاَ يدْخُلَ إِلاَّ وَ هُوَ طَاهِرٌ قَدْ غَسَلَ عَنْهُ الْعَرَقَ وَ الأَذَى وَ تَطَهَّر» سزاوار است براى بندۀ خدا كه داخل اين خانه نشود مگر در حالىكه پاك باشد و خود را از عرق و آنچه سبب اذيت ديگران است شست وشو داده باشد. 3
و در روايت ديگر آمده است كه كعبه از بوى تنفسِ مشركان به خدا شكايت كرد و خداوند خطاب به او فرمودند: در آخرالزمان قومى را براى زيارت تو مىفرستم كه با چوبِ درخت، خود را نظافت مىكنند؛ يعنى دندانهاى خود را با آن مسواك و خلال مىكنند. 4
ناحيۀ دوم
از برخى احكام، درنگاه نخست، برداشت ناسازگارى با مسائل پزشكى مىشود؛ مانند:
1. حرمت گرفتن بينى از بوى بد و سرايت آلودگى از بوهاى زبالهها و مانند آن؛
«وَ لاَ يمْسِكُ عَلَى أَنْفِهِ مِنَ الرِّيحِ الْخَبِيثَۀ» . 5
2. حرمت پوشاندن صورت براى خانمها و نياز به ماسك زدن براى رفع آلودگى؛ آيا ماسك زدن براى جلوگيرى از آلودگى با توجه به اينكه بخشى از صورت پوشانده مىشود، جايز است يا نه؟ در اين جا بايد گفت:
اولاً: بعضى از مراجع ماسك زدن را جايز دانسته و آن را مصداق گرفتن بينى از بوى بد نشمردهاند و چنين پوششى را از محرمات احرام نمىدانند.