67در واقع از آنچه موجب پيدايش بوى عرق و اجتماع ميكروب ميشود، پيشگيرى شده است.
2. لزوم نظافت و طهارت لباس احرام، تا زمانى كه شخص محرم است و طهارت بدن و لباس هنگام طواف و نماز آن.
امام صادق (ع) در مورد آنچه براى حاجى لازم است، فرمودند:
«وَ يلْزَمُكَ نَظَافَةُ الثِّيابِ» ؛ 1«لازم است بر تو نظافت لباس.»
و در روايت ديگر در مورد مُحرم شدن با پارچۀ كثيف فرمودند: «با لباس كثيف احرام نپوش.» و در ادامه فرمود:
«لاَ أَقُولُ إِنَّهُ حَرَامٌ وَ لَكِنْ تَطْهِيرُهُ أَحَبُّ إِلَى وَ طَهُورُهُ غَسْلُهُ» ؛ 2«نمىگويم حرام است ولى تطهير آن در نزد من محبوبتر است و تطهير لباس كثيف، به شستن آن است.»
و در روايتى ديگر، امام صادق (ع) در مورد لباسى كه در حال طواف خونى شده، فرمودهاند:
«جاى خون را نشان كن و از طواف خارج شده، خون را بشوى و آنگاه طواف را ادامه بده. 3
روشن است، يكى از حكمتهاى طهارت لباس و بدن، دورى از آلودگى است؛ چنانكه استحباب غسل قبل از احرام و غسل قبل از ورود به حرم و غسل براى طواف، يكى از حكمتهاى آن، نظافت و رفع آلودگى است.
3. استحباب سفيد بودن لباس احرام و كراهت سياه بودن آن.
امام صادق (ع) فرمود:
«لا يحْرِمُ فِى الثَّوْبِ الأَسْوَدِ» ؛ «در لباس سياه احرام بسته نمىشود.»
در روايت ديگر آمده است:
«أَحْرَمَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فِى ثَوْبَى كُرْسُف» ؛ «پيامبر خدا (ص) در دو پارچۀ پنبهاى سفيد رنگ محرم شدند.» 4
با توجه به اينكه آلودگى در لباس سياه مشخص نيست و كثيفى در لباس سفيد به خوبى نمايان است، اين حكم در اسلام نشانۀ اهميت دادن اسلام به دورى از آلودگى در هنگام حج است.