107امام حسين (ع) وقتى اسلام را در معرض خطر مى‌بيند، در موسم حج، كاروان خود را از شهر مكه به سوى كربلا به حركت در مى‌آورد تا با دشمنان دين و اسلام مبارزه كند و اسلام را تا ابد در جهان زنده و جاويد نمايد. آن حضرت به ما نشان دادند كه جهاد در راه خدا و حفظ اسلام واجب‌تر از انجام فريضۀ حج است.
«و اين چنين بود كه آن هجرت عظيم در راه حق آغاز شد و قافلۀ عشق، روى به راه نهاد. آرى آن قافله، قافلۀ عشق است و اين راه، راهى فراخور هر مهاجر در همۀ تاريخ. هجرت، مقدّمه جهاد است. . .
فرجام سخن اين كه شجاعى از ديد عرفانى و اخلاقى به حج نگريسته و معتقد است، انسان بايد خود را از صفات شيطانى و خواسته‌هاى دنيوى و مادى رها كند تا محرم واقعى درگاه الهى شود. وى بر اين باور است تا قسمت نباشد و خدا طلب نكند، اين سفر الهى نصيب نمى‌شود!
احمد عزيزى
احمد عزيزى در چهارم دى ماه 1337 در سرپل ذهاب كرمانشاه به دنيا آمد. وى با آغاز جنگ، به همراه خانواده‌اش به تهران آمد. مدّتى هم ساكن شهرستان نور شد. بعد از آن، به تهران آمده، در اين شهر اقامت گزيد و به همكارى با روزنامۀ جمهورى اسلامى پرداخت.
از آثار اوست: «كفش‌هاى مكاشفه» ، «شرجى آواز» ، «خوابنامه و باغ تناسخ» ، «ترجمۀ زخم» ، «باران پروانه» ، «رودخانه رؤيا» ، «ملكوت تكلم» ، «سيل گل سرخ» و. . .
ديدگاه احمد عزيزى دربارۀ حج، عرفانى است و در شعر «لب‌هاى لبيك» از مجموعه شعر «ترانه‌هاى ايليايى» اشاره‌هايى به خانۀ خدا و مناسك دارد: