118سفر حج به عنوان يكى از سفرهاى معنوى و روحانى، بازتاب وسيعى در شعر فارسى يافته است كه ميتوان آن را در چهار محور خلاصه كرد:

1. شاعرانى چون ناصرخسرو و مولوى، نگرشى تأويلى و عرفانى نسبت به آيين و مناسك حج داشتهاند.

2. در شعر فارسى برحج باطنى و معنوى تأكيد گرديده و از توجه صرف به ظاهر اعمال و مناسك حج انتقاد شده است.

3. سفر مكه با توجه به عدم امكانات در گذشته، به سختى انجام ميشده و عمدهترين مشكل كه در شعر فارسى نشان داده شده، دورى راه است.

4. شاعران تحت تأثير اين سفر معنوى، در پارهاى از مواقع، مفاهيم بلند عاشقانه را از اين منظر بيان كردهاند.