98
3. وَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللهِ (ع) : «كُنَّا نَنْهَى عَنْ إِخْرَاجِ لُحُومِ الأَضَاحِيِّ بَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ لِقِلَّةِ اللَّحْمِ وَ كَثْرَةِ النَّاسِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ كَثُرَ اللَّحْمُ وَ قَلَّ النَّاسُ فَلاَ بَأْسَ بِإِخْرَاجِهِ» . 99
«ما در پيش، از بيرون بردن گوشت قربانى [از منا] باز مى‌داشتيم؛ زيرا گوشت كم و مردم زياد بودند؛ امّا امروز گوشت زياد و مردم كم هستند؛ از اين رو خارج كردن آن از منا اشكالى ندارد.»
4. عَنْ حُمْرَانَ قَالَ: «عَزَّتِ الْبُدْنُ سَنَةً بِمِنًى حَتَّى بَلَغَتِ الْبَدَنَةُ مِائَةَ دِينَارٍ فَسُئِلَ أَبُو جَعْفَرٍ (ع) عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ اشْتَرِكُوا فِيهَا قَالَ قُلْتُ كَمْ قَالَ مَا خَفَّ هُوَ أَفْضَلُ قُلْتُ عَنْ كَمْ تُجْزِئُ قَالَ عَنْ سَبْعِينَ» . 100
«حمران مى‌گويد: در يكى از سال‌ها، قربانى شتر در منا كمياب شد و قيمت آن به صد دينار رسيد. تكليف كار از حضرت امام باقر (ع) پرسيده شد؛ فرمود: شريك شويد. پرسيدند: چند نفر شريك شويم؟ فرمود: هر چه كمتر، بهتر. باز پرسيدند كه از چند نفر كفايت مى‌كند؟ فرمود: از هفتاد نفر.»
5. «عَنْ زَيْدِ بْنِ جَهْمٍ، قَالَ: قُلْتُ لأَبِي عَبْدِاللهِ (ع) مُتَمَتِّعٌ لَمْ يَجِدْ هَدْياً فَقَالَ أَ مَا كَانَ مَعَهُ دِرْهَمٌ يَأْتِي بِهِ قَوْمَهُ فَيَقُولَ: أَشْرِكُونِي بِهَذَا الدِّرْهَمِ» .
«زيد بن جهم مى‌گويد: به امام صادق (ع) گفتم: حجّ تمتّع گزارى، قربانى پيدا نمى‌كند [چه بكند؟] فرمود: آيا درهمى ندارد كه به همراهانش دهد تا او را هم شريك نمايند؟»
6. عَنْ سَوَادَةَ الْقَطَّانِ وَ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) ، قَالاَ: قُلْنَا لَهُ: جُعِلْنَا فِدَاكَ عَزَّتِ الأَضَاحِيُّ عَلَيْنَا بِمَكَّةَ، أَ فَيُجْزِي اثْنَيْنِ أَنْ يَشْتَرِكَا فِي شَاةٍ؟ فَقَالَ نَعَمْ وَ عَنْ سَبْعِينَ» .101
«راويان مزبور مى‌گويند: به حضرت امام رضا (ع) گفتيم: قربانت شويم، اگر قربانى در منا براى ما كمياب شد، آيا جايز است كه دو نفر، يك گوسفند را قربانى كنند؟ فرمود: بلى و از هفتاد نفر هم كفايت مى‌كند.»
7. «عَنِ المُغَيرَة بن حَرب عَن عَلِيّ أَو حذيفة أن النّبِيّ - صَلَّى اللهُ عَلَيهِ [وَآلِهِ] وَسَلَّم - أَشرك بَين المُسلِمِين فِي هَديِهِم، البقرة عن سبعة» . 102
«مغيرۀ بن حرب از على (ع) يا حذيفه، نقل مى‌كند كه: همانا پيامبر (ص) در قربانى واجب مسلمانان آنان را شركت داد؛ هر يك گاو را براى هفت نفر» .
8. قال جابر - رضي الله عنه -: حججنا مع رسول الله - صلى الله عليه [وَآلِهِ] و سلّم - فنحرنا البعير عن سبعة، والبقرة عن سبعة. 103
- جابر مى‌گويد: با پيامبر خدا (ع) حج كرديم، در حالى كه يك شتر را براى هفت نفر و گاو را نيز براى هفت نفر قربانى كرديم.
9. عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الرِّضَا (ع) قَالَ: قُلْتُ لَهُ: «رَجُلٌ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فِي عَيْبَتِهِ ثِيَابٌ لَهُ يَبِيعُ مِنْ ثِيَابِهِ وَ يَشْتَرِي هَدْيَهُ قَالَ لَا هَذَا يَتَزَيَّنُ بِهِ الْمُؤْمِنُ يَصُومُ وَ لَا يَأْخُذُ شَيْئاً مِنْ ثِيَابِه» . 104
«(راوى گويد» از حضرت امام رضا (ع) پرسيدم: مردى حجّ تمتّع مى‌گزارد و در جامه‌دانش لباس‌هايى دارد؛ آيا بايد لباسش را بفروشد و قربانى بخرد؟ فرمود: نه! مؤمن خود را با آن مى‌آرايد. روزه بگيرد و چيزى از لباس‌هايش را نفروشد.»
10. عَنْ أَبِي عَبْدِ الله (ع) فِي مُتَمَتِّعٍ يَجِدُ الثَّمَنَ وَ لاَ يَجِدُ الْغَنَمَ، قَالَ: يُخَلِّفُ الثَّمَنَ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ مَكَّةَ وَ يَأْمُرُ مَنْ يَشْتَرِي لَهُ وَ يَذْبَحُ عَنْهُ وَ هُوَ يُجْزِئُ عَنْهُ فَإِنْ مَضَى ذُوالْحِجَّةِ أَخَّرَ ذَلِكَ إِلَى قَابِلٍ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ» . 105
حضرت امام صادق (ع) در مورد حج‌گزارى كه پول دارد، امّا گوسفند نمى‌يابد، فرمود: پول گوسفند را به فرد امينى از اهل مكه بسپارد تا بخرد و ذبح كند و آن از قربانى كفايت مى‌كند؛ پس اگر ماه ذى الحجه بگذرد، در ذى الحجه سال آينده اقدام نمايد.
11. عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ، قَالَ: «سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللهِ (ع) عَنْ مُتَمَتِّعٍ صَامَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ، ثُمَّ أَصَابَ هَدْياً يَوْمَ خَرَجَ مِنْ مِنًى؟ قَالَ: أَجْزَأَهُ صِيَامُهُ» . 106
«حماد بن عثمان مى‌گويد: از امام صادق (ع) در بارۀ حج‌گزارى پرسيدم كه [به دليل نيافتن قربانى] سه روز، روزه گرفته، سپس روز بيرون رفتن از منا قربانى مى‌يابد؛ فرمود: روزه از آن كفايت مى‌كند.»