98پنج‌شنبه 8/6/80
ساعت 2 شب براى بازديد از غار حِرا حركت كرديم. حدود يك ساعت بعد به آنجا رسيديم، در بالاى غار حرا و در جايى كه مناره‌هاى خانۀ خدا معلوم بود، نماز شب را به جا آوردم. به جرأت مى‌توان گفت دلچسب‌ترين نماز طول عمر خود را در آنجا خواندم. اميد آن كه ايزد منان بار ديگر توفيق آن را به همگى ما عنايت كند، ان‌شاءالله.
لحظاتى با دوستان گفت وگو كرديم و بارها خداوند را شكر مى‌كرديم. پس از خواندن نماز صبح در غار حرا به هتل بازگشتيم.
جمعه 9/6/80
ساعت 1 شب به طرف مسجد حركت كردم. بله اين آخرين شبى است كه توفيق خلوت با خدا را در خانه‌اش دارم. طبق روزهاى قبل، پس از نماز شب و صبح به هتل بازگشتم و مجدداً ظهرهنگام براى نماز به سمت مسجد حركت كردم. آخرين طواف را در كمال آرامش و درحالى كه ازدحام جمعيت بسيار بود، انجام دادم. زير ناودان طلا و پشت مقام ابراهيم نماز به جا آوردم و براى آخرين بار به كعبه بوسه زدم. خداحافظى از مكه بس دشوار است، گام ها را يكى پس از ديگرى برمى‌داشتم اما لحظه‌اى نمى‌توانستم چشم از خانۀ خدا بردارم. آيا دوباره دعوت مى‌شوم؟ آيا مى‌توانم حرمت اين زيارت را نگه دارم؟ آيا گفته‌هاى روحانى كاروان را آويزۀ گوش قرار مى‌دهم؟
خداوندا! اين توفيق را به من بده كه حرمت حج را نگه دارم.
افتخار من و همسرم زيارت خانۀ خدا در دوران جوانى است و ازدواجمان را بركت همين سفر مى‌دانيم.
پيش از سفر كتاب‌ها و داستان‌هاى متعددى دربارۀ حج مطالعه كردم كه يكى از زيباترين آنها داستان فردى بنام شبلى به نقل از امام جعفر صادق (ع) بود. مفهوم روايت اين است كه حج را با تمام وجود انجام دهيد، لبيك را از زبان تمام اعضا بگوييد، غسل را براى پاكى از هواى نفس انجام دهيد و بالاخره اين كه صرفاً حضور فيزيكى نداشته باشيد.
اميد آن كه خداوند حج ما را بپذيرد و زندگيمان به بركت همين زيارت رنگ و بوى خدايى بگيرد، باشد تا خداوند توفيق مجدد را نصيب همۀ عاشقان زيارت گرداند. بهترين روزهاى زندگى را در طول عمر خود در اين سفر تجربه كردم و خداوند منان را شاكرم كه اين حقير را به سوى خانه خود خواند، اميد آن كه توفيق يابم حرمت اين سفر را هر روز بيشتر از پيش نگه دارم، ان‌شاءالله.
خداوند حج ما را بپذيرد و زندگيمان به بركت همين زيارت رنگ و بوى خدايى بگيرد، باشد تا خداوند توفيق مجدد را نصيب همه عاشقان زيارت گرداند. بهترين روزهاى زندگى را در طول عمر خود در اين سفر تجربه كردم و خداوند منان را شاكرم تا اين حقير را به سوى خانه خود خواند، اميد به اينكه توفيق يابم تا حرمت اين سفر را هر روز بيشتر از پيش نگه دارم، ان‌شاءالله.
عزيزان! چشميكه خانۀ خدا را مشاهده كرده، دستى كه خانۀ خدا را لمس كرده، پايى كه بر روى مسجدالحرام گام نهاده، نبايد مرتكب گناه شود.