78حضرت فرمودند: امير مؤمنان (ع) كراهت داشتند در سرزمينى كه پيامبرخدا (ص) از آن هجرت كرده، بيتوتهكنند. لذا نماز عصر خود را در مكّه مىخواندند و از آنجا خارج مىشدند و شب را در غير آن سرزمين به صبح مىرساندند.
چرا بر محرم جايز نيست، بدون جهت سايبان بر سر قرار دهد؟ !
30. عبدالله بن مغيره گويد: از حضرت ابو الحسن اوّل (ع) پرسيدم: در حالى كه مُحرم هستم، سايبان بر سر خود قرار بدهم؟
حضرت فرمودند: خير.
پرسيدم: مىتوانم از سايبان استفاده كنم و كفّاره بدهم؟
فرمودند: خير.
پرسيدم: اگر بيمار شوم چطور؟
فرمودند: در اين صورت، كفّاره بده و از سايبان استفاده كن. سپس حضرت افزودند: مگر نمىدانى پيامبر خدا (ص) فرمودند: هيچ حاجى نيست كه ظهر كند در حالىكه تلبيه بگويد تا آفتاب غروب كند، مگر آنكه گناهانش نيز با غايب شدن آفتاب غايب شود.
31. حلبى گويد: از حضرت صادق (ع) معناى آيه شريفه: يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْديكُمْ وَ رِماحُكُمْ. . . را پرسيدم؟
حضرت فرمودند: مقصود اين است كه از صيد هر سو براى مؤمنين در حال احرام فراهم و جمع مىشود و به قدرى به ايشان نزديك مىگردند كه در دسترس و تيررس ايشان واقع مىشوند تا بدين وسيله، حقتعالى ايشان را بيازمايد و معلوم كند آيا محرم، حرام الهى را، كه صيد باشد، مرتكب مىشود يا نه.
به چه علت سرمه كشيدن بر زن، در حال احرام حرام است؟
32. حلبى گويد: از حضرت صادق (ع) در بارۀ زن محرمى كه سرمه بر چشم