203ادوئينى از چادرهاى محل استقرار حجاج در مناطق عرفات و منا مىباشد. اين قارچيك درماتوفيت انسان دوست بوده و عامل شايل اپيدمى كچلى سر، در بين كودكان است. گزارش جداسازى اين قارچ از موارد درماتوفيتوزيس انسانى در ايران به سالهاى دهۀ 40 تا 50 مربوط شده (23) و از آن زمان تا كنون موردى از بيمارى ناشى از اين قارچ در ايران نداشتهايم. لذا جدا شدن اين ارگانيسم از چادرهاى مورد استفاده حجاج احتمال ايجاد عفونت و بيمارى را در آنها و در نتيجه انتقال ميكروسپوروم اودئينى را به ايران مطرح مىنمايد.
در پايان، ً با توجه به نتايج به دست آمده در اين بررسى، با جداسازى گونههاى مختلف قارچهاى ساپروفيت رشتهاى و مخمرى از محل اسكان حجاج، به خصوص چادرهاى مورد استفاده در مناطق عرفات و منا (كه با ورود زائران به آنها دليل شرايط خاص اين مناطق تشديد مىشود) و نيز جداسازى قارچهاى درماتوفيت پاتوژن (با منشأ انسانى و حيوانى) از محلهاى استقرار حجاج، لزوم رعايت اصول بهداشتى و عدم ايجاد شرايط مناسب جهت رشد قارچها تأكيد مىگردد.
منابع
1. Sarosi GA, Davies SF 2000. Fungal diseases of the Lung 3rd ed. Lippincott Williams & Wilkins Philadelphia.
2. Kordbacheh P, Zaini F, Kamali P, Ansari K, Safara M. Study on the siurces of nosocomial fungal cnfections at intensive care unit and transplant wards at a teaching hospital in Tehran. Iranian J publ Health, 2005; 34)2(: 1-8.
3. Sheltin BG, Kirkland KH, Flanders WD Morris GK. Profiles of airborne fungi in buildings and outdoor environments in the United States. Apple Environ Microbiol, 2002; 68)4(: 1743-53.
4. رضوى، سيد منصور- ضيائى، حسين - صداقت، مجتبى. بيمارى و مرگ و مير در زائران ايرانى حج تمتّع - 1382. مجله دانشكدۀ پزشكى، دانشگاه علوم پزشكى و خدمات بهداشتى - درمانى تهران (1384) ، سال 63، شماره 5، ص 360 - 353.
5.