124و مانا در مى‌آيد و قابليت آن را دارد كه براى مدت يك‌سال در مقابل گرماى طاقت‌فرساى مكه و نيز فرسايش ناشى از دست كشيدن جمعيت طواف‌كننده دوام بياورد.
مرحلۀ دوم: نساجى
* مراحل بافندگى
الف: بافت مقدماتى: براى تبديل كلاف ابريشم به دوك نخ، بايد آن را بر روى دستگاه مخصوصى پهن كرد؛ به اين صورت كه نخ‌ها به حالت طولى، كنار هم، بر روى يك استوانه مرتب مى‌شوند. اين مرحله منجر به توليد «تار» در پارچه مى‌شود.
سپس انتهاى نخ‌ها از شانه‌هاى دستگاه بافندگى عبور داده مى‌شود. اين مرحله را مرحلۀ اتصال مى‌گويند نخ‌هاى عرضى (پود) به دور چرخ‌هاى خاصى كه به آن ماسوره مى‌گويند پيچيده مى‌شود و درون ماكو ثابت مى‌شود ماكو در ميان نخ‌هاى طولى (تار) به حركت درمى‌آيد و از سويى به سوى ديگر مى‌رود تا پارچه توليد شود.
در گذشته اين مراحل به‌صورت دستى انجام مى‌گرفت، ولى اكنون، پس از پيشرفت متوالى در روش‌هاى توليد، بافت دستى جاى خود را به بافت ماشينى داده است.
ب: بافت دستى: ارزش پارچۀ دست‌بافت در عرصۀ بين‌المللى كاملاً شناخته شده است.
با وجود پيشرفت‌هاى اخير در صنعت بافت پارچۀ ماشينى، هنوز بسيارى در توليد پارچۀ دست‌بافت رقابت دارند.
در اين كارخانه ارتباط نزديكى ميان قسمت دست‌بافت و ماشينى براى توليد پارچۀ مزيّن (سبز يا مشكى) وجود دارد. اين كار با دقت فراوان و زحمت و صبر بسيار انجام مى‌گيرد كه نتيجۀ آن شاهكارى در هنر نساجى و مورد ستايش همگان است.
ج: بافت خودكار: كمّيت ديگر در مورد رنگ‌آميزى نخ، آماده كردن براى نساجى و عجين كردن آن با دستگاه‌هاى پيشرفتۀ بافندگى است. پارچۀ منقوش در يك دستگاه الكترونيكى و پارچۀ سادۀ اوليه، در ماشين ديگرى توليد مى‌شده است. با افزايش تقاضا، طبيعى بود كه مسؤولان خود را در قبال عملكرد كارخانه مديون بدانند، لذا به فكر دستگاه‌هاى خودكار و پيشرفتۀ بافندگى افتادند. بنابراين، كارخانه به‌عنوان پيشتاز در عرصۀ پيشرفت بين‌المللى در زمينۀ علم و فن‌آورى، در جايگاه خاصى قرار گرفت.