148
سفرنامۀ فرامرزى
سيد جواد حسينى
عبدالرحمن فرامرزى روزنامه‌نگار معروف عصر پهلوى (1351 - 1290) است.
وى در روزنامۀ «شفق سرخ» ، «مجلّه تقدّم» ، «آيندۀ ايران» ، «بهرام» و «كيهان» مقاله مى‌نوشت. همكارى در مجله‌هاى «وحيد» و «يغما» نيز در كارنامۀ مطبوعاتىِ وى به چشم مى‌خورد. او را در عرصۀ ادب و سياست، از صاحبنظران شمرده و صراحت لهجه‌اش را ستوده‌اند.
فرامرزى مسلمانى سنى‌مذهب بوده و در ماجراى فلسطين، موضعى مخالف رژيم وابستۀ پهلوى داشت. او تجزيۀ آن سرزمين اسلامى را از پيكرۀ جهان اسلام نمى‌پذيرفت و هماره بر ضدّ رژيم اشغالگر قدس موضع مى‌گرفت.
او در سال 1339، در مصاحبۀ مطبوعاتىِ محمد رضا پهلوى، براى نخستين بار از وى پرسيد: آيا درست است كه ايران اسرائيل را به رسميت شناخته؟ ! شاه كه با اين پرسش غير منتظره روبه‌رو شده بود، گفت: «اين چيز تازه‌اى نيست، بسيارى از كشورهاى مسلمان؛ مانند تركيه نيز اين كار را كرده‌اند!» اين پاسخ، جهان عرب را؛ از جمله كشور مصر را به واكنش واداشت و جمال عبدالناصر رابطۀ خود با ايران را قطع كرد. پس از آن بود كه فرامرزى را ممنوع‌القلم كردند و از دعوت به مراسم و مجالس رسمى مانع شدند.