75خراب كردن كعبه آمد، نخست به «طائف» رفت (همان شهرى كه در فاصلۀ كمى از مكّه قرار دارد) .
قبيلۀ «بنى ثقيف» شخصى به نام «ابو رغال» را همراه او فرستادند تا راه آسان به سوى مكّه را به او نشان دهد. «ابو رغال» در ميان راه، در محلّى به نام «مغمّس» (ميان طائف و مكّه) ناگهان از دنيا رفت و او را در همان محل دفن كردند و بعد از آن، عرب «قبر او را (همه ساله) به خاطر خيانتش سنگسار مىكرد. حتّى اين كار به صورت ضربالمثل در آمد چنانكه يكى از شعرا، كه با فرزدق مخالف بوده، مىگويد: «اذا مات الفرزدق فارجموه كما ترمون قبر أبي رغال»
«هنگامىكه فرزدق از دنيا مىرود (قبر) او را رجم كنيد، همانگونه كه قبر ابورغال را رمى مىكنيد.»
همان مورّخ در نقل ديگرى مىگويد:
«بعضى گفتهاند: ابو رغال كسى بود كه در عصر پيامبر صلى الله عليه و آله در مأموريتى كه از سوى آن حضرت در امر جمعآورى زكات داشت، خيانت كرد. قبيلهاش (بنى ثقيف) او را كشتند و هر سال قبرش را رجم مىكردند و در اين زمينه اين شاعر گفته است: «اَرْجُمُ قبره في كلّ عام كرجم الناس قبر أبي رغال» 1
اين احتمال نيز وجود دارد كه ابو رغال نام دو نفر بوده است؛ يكى در زمان ابرهه و ديگرى در دوران حكومت اسلامى پيامبر صلى الله عليه و آله در مدينه و هر دو خيانت كردند و قبر هر دو را سنگسار مىكردند.
طبرى نيز در كتاب معروف تاريخ خود، داستان ابرهه و ابو رغال را نقل كرده، بعد از ذكر مرگ او در محلّى به نام «مغمّس» ، مىگويد:
«فرجمت العرب قبره فهو القبر الّذي يُرجم» . 2در سفينة البحار، در داستان ابولهب، (واژه لهب) آمده است:
بعد از مرگ ابولهب، جسد او سه روز گنديده به روى زمين افتاده بود؛ تا اينكه آن را