21 قٰاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ. . . (بقره: 191)

جواز دفاع و جنگ در اطراف مسجدالحرام در صورت آغاز جنگ از سوى دشمن در آن:

وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ. . . وَ لاٰ تُقٰاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ حَتّٰى يُقٰاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قٰاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ. . . (بقره: 191)

نيز ر. ك محدودۀ مسجدالحرام

عموميت مسجدالحرام

همۀ مردم داراى حق استفاده از مسجدالحرام:

. . . وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ. . . .

(حج: 25)

آفاقى (ساكنان بيرون حرم در تمام شهرها و آباديها) و اهل حرم همگان داراى حق مساوى در استفاده از مسجدالحرام:

. . . وَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ الَّذِي جَعَلْنٰاهُ لِلنّٰاسِ سَوٰاءً الْعٰاكِفُ فِيهِ وَ الْبٰادِ. . . (حج: 25)

«الْعٰاكِفُ» به معناى شخص مقيم و ملازم يك مكان، و در اين آيه به معناى حضور در مسجدالحرام يا سكونت در حرم و «الْبٰادِ» به معناى بيابان نشين و در آيۀ فوق به معناى كسى است كه از شهرها و آباديهاى ديگر وارد مكه مى‌شود. (مجمع البيان، ذيل آيه) .

قداست مسجدالحرام

مسجدالحرام داراى حرمت و قداست ويژه:

. . . فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰاهٰا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ. . . (بقره: 144)

نيز ر. ك: بقره149 و 150 و 191 و 196 و 217؛ مائده 2؛ انفال34:

توبه7 و 19 و 28؛ اسراء1؛ حج 25 و 27