150پس از اسكان زائران، مسؤول اشتران هر قافلهاى، شترها را تحويل گرفته، به ساربانها تحويل مىدهند، تا هنگام بازگشت زائران آنها را به چرا مىبرند و به نوبت از آنها محافظت مىكنند.
سرزمين مناخه كه در سمت غربى مدينه قرار دارد، در گذشته مالكان خصوصى داشت، بعدها بر اساس نياز مبرمى كه احساس مىشد، از سوى دولت خريدارى شده، براى اسكان زائران اختصاص يافت و لذا ساختمان سازى در آنجا ممنوع اعلام شد و به عنوان استراحتگاه زائران وقف گرديد.
وجه تسميه
«إناخه» در لغت، به معناى خوابانيدن شتر و «مُناخ» به معناى استراحتگاه اشتران است. 1از اينرهگذر، پس از انتخاب اين منطقه به عنوان استراحتگاه اشتران، به آنجا «مناخه» گفتند.
در اوايل، اين واژه تنها در مورد ميدان مناخه به كار مىرفت، ولى بعدها تعميم يافت و به كلّ سرزمينى كه در جهت غربى بيرون سور قرار دارد «مناخه» گفته شد.
اكنون مناخه بسيار گسترش يافته و براى خود كشورى شدهاست، تا جايى كه در آن نماز جمعه اقامه مىشود.
كوهها و كوهپايههاى مدينه
بهطورى كه در فصلهاى بعدى توضيح داده مىشود، مدينۀ منوّره دو كوه مهم به نامهاى: «اُحُد» و «عيْر» دارد 2و چهار دشت به نامهاى: «قنات» ، «بطحان» ، «عقيق اكبر» و «عقيق اصغر» .
در مواقعى كه باران تند مىبارد، سيلهايى در اطراف مدينه به راه مىافتد؛ به ترتيب از وادىهاى: بنى سليم، حَرّه، غابه و سپس أضم عبور كرده، به سوى چاههاى: عثمان و عروه سرازير مىشود. 3نواحى مدينه
در پيرامون شهر مقدس مدينه، ناحيههايى است با نامهاى: كَوْر، تيما، دومةالجندل، فرع، ذوالرّمه، وادى القرى، ينبع، سيّاله، رهاط، اكحل، مدين، فدك، 4خيبر، روستاهاى عُرَينه و دهها