118مىكند كه تاكنون كه سال 1390 ق. است، چاپ متن عربى كتاب در قاهره به جايى نرسيده و وى در اين رساله شرحى كوتاه از محتواى آن كتاب ارائه كرده است.
تلاش وى در اين رساله آن است تا نشان دهد ائمه شيعه با غلاة ميانهاى نداشته و تفكّر و معتقدات آنان را نمىپذيرفتند. خطاب وى در اين كتاب بهطور عموم به محبالدين خطيب است كه ميان شيعۀ اماميه و غلاة خلط كرده و عقايد آنان را به اماميه نسبت داده است. شگفتى وى از ملك فيصل است كه چگونه اجازه مىدهد اين قبيل اباطيل در ايام حج ميان زائران انتشار يابد.
كتاب ديگرى هم با عنوان «مجموع السنة» در ردّ بر شيعه، در حرمين شريفين توزيع مىشده كه وى اشاراتى هم به محتواى آن دارد. نيز اشاراتى به كنفرانس سران كشورهاى اسلامى، از جمله به حضور شاه در آن كنفرانسها دارد. (آراء ائمة الشيعة فىالغلاة، ص31) .
وى از اينكه محبالدين خطيب در اين كتاب از يزيد هم دفاع كرده، سخت برآشفته و فصلى مشبع در مذمت يزيد و جنايات او در تاريخ اسلام آورده است. اين بخش، بيش از نيمى از اين كتاب يكصد و هشت صفحهاى را به خود اختصاص داده است.
كتاب «بيتالمقدس و تحوّل قبله» مرحوم كمرهاى در سال 1353 (گويا براى بار دوم، ضمن 49+570 صفحه) به چاپ رسيد. طرح اين بحث، سالها پيش؛ يعنى سال 1338 كه وى به بيتالمقدس سفركرده بوده، در ذهن وى نقش بسته بوده است.
در ابتداى كتاب و بى آنكه ارتباطى با متن كتاب داشته باشد، يك نامه و پاسخ وى به آن آمده است كه مربوط به چند پرسش طرح شده از سوى مسؤول امور غير مسيحى واتيكان از ايشان است كه ميرزا خليل به آنها پاسخ گفته است. پس از آن، وى بحث را با فضائل بيتالمقدس در روايات آغاز كرده و در ادامه تاريخ بيتالمقدس و اقوام ساكن و حاكم بر آن را بيان كرده است. در پايان بخش اول هم باز پاسخ وى به پرسشى از آمريكا در بارۀ نماز به انگليسى آمده است.