138او از كسانى است كه كمالاتى چون علم فراوان، تقواى بسيار و اعتقاد به امامان حق را، علاوه بر شرافت فرزندى، برادرى و عمويى امام، در خود جمع كرده است.
در مسجد النبى صلى الله عليه و آله حلقۀ درس داشته و طالبان علم و معرفت از او بهره مى‌بردند. 1در مقدّمه ممتّع كتاب (مسائل على‌بن جعفر عليه السلام) به قلم دانشمند گرامى آقاى حسينى جلالى، 43 نفر از كسانى كه از او حديث فراگرفته و براى ديگران روايت كرده‌اند، فهرست شده است. 2از آن‌جا كه وى فرزند امام صادق عليه السلام بوده و با ائمه زمان خود نسبت نزديكى چون برادرى و برادرزادگى داشته، به سرچشمه علوم دسترسى داشته و با توانمندى و شايستگى از آن بهره برده است.
شيخ مفيد مى‌نويسد: على‌بن جعفر روايت كنندۀ حديث، داراى روشى محكم و متين، ورع شديد و فضل بسيار بود. پيوسته ملازم برادرش امام كاظم عليه السلام بود و از او علوم بسيار مى‌آموخت و براى ديگران روايت مى‌كرد. 3دربارۀ برخورد على‌بن جعفر با امام جواد عليه السلام روايات متعددى نقل كرده‌اند كه همه حاكى از اعتقاد عميق وى به امامت آن حضرت است.
على‌بن جعفر عليه السلام خود مى‌گويد:
مردى از گروه واقفيه 4از من پرسيد:
برادرت امام كاظم عليه السلام چه شد؟ گفتم از دنيا رفت و مرد. پرسيد از كجا مى‌گويى؟ گفتم: اموالش تقسيم شد، همسرانش شوهر كردند و امام پس از او به شؤون امامت رسيدگى كرد.
پرسيد: پس از او چه كسى امام شد؟ گفتم: فرزندش امام على‌بن موسى الرضا عليهما السلام.
پرسيد: او چه شد؟ گفتم: او نيز مرد.
گفت: از كجا دانستى كه او مرد؟ گفتم:
اموالش را ورثه تقسيم نمودند، زنانش شوهر اختيار كردند و امامِ پس از او، به شؤون امامت رسيدگى مى‌كند.
پرسيد: امام پس از او كيست؟ گفتم:
فرزندش امام جواد عليه السلام، مرد واقفى كه اينگونه جواب از من شنيد، گفت: تو با اين سنّ و قدر و منزلت و با اينكه پسر امام صادق عليه السلام هستى، دربارۀ اين نوجوان (امام جواد) چنين اعتقادى دارى!
گفتم: تو شيطانى.
سپس على‌بن جعفر عليه السلام دستى به