116عمومى تبديل كند. او هم دستور وليد را با شناسايى كامل اين نقاط، اجرا و در آن‌ها مسجد بنا نمود. 1ابن شبه متوفاى 262 مى‌گويد: در مدينه و اطراف آن، هر مسجدى كه با سنگ و آهك بنا شده، از مساجدى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در محل آن نماز به جاى آورده است؛ زيرا عمربن عبدالعزيز به هنگام توسعه مسجدالنبى صلى الله عليه و آله «طبق دستور وليد» از مردم مدينه دربارۀ منازل و نقاطى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در آنجا نماز خوانده‌اند، سؤال و آن‌جاها را مشخص نمود و به صورت مسجد درآورد و ديوارهاى آن‌ها را براى تمايز از مساجد ديگر با سنگ بالا برد. 2پس از عمربن عبدالعزيز، امرا و سلاطين و اعيان و اشراف و همۀ مسلمانان، پيوسته نسبت به تعمير و ترميم و توسعه و تجديد بناى اين مساجد توجه خاصى مبذول داشته‌اند. از اين ميان سلطان سليمان قانونى 3(متوفاى 976 ه. ق.) به اين موضوع بيش از ديگران اهتمام ورزيد و به دستور وى، همۀ مساجدِ تاريخى در مدينۀ منوره، تخريب و تجديد بنا گرديد. 4مسجد الاجابة و مسجد بنى‌معاويه
يكى از مساجد قديمىِ مدينه، كه در حال حيات رسول خدا صلى الله عليه و آله و به وسيلۀ مسلمانان ساخته شد و رسول خدا صلى الله عليه و آله در داخل آن نماز خواند، مسجدى است به نام «الإجابه» و نامگذارى آن به اين اسم، از اين جهت است كه طبق نقل محدثان اهل سنت و مضمون بعضى از روايات شيعه، رسول‌خدا پس از اينكه در اين مسجد نماز خواند، سه مطلب را از خداوند خواست و خداوند دعاى او را در دو مورد اجابت كرد و در يك مورد رد نمود.
عباسى، يكى از مدينه شناسان، پس ازنقل حديث حضور و دعاى پيامبرخدا صلى الله عليه و آله در اين مسجد، مى‌گويد:
«و لهذا سمّى مسجد الإجابة» يعنى به جهت قبول دعاى آن حضرت در دو مورد از خواسته‌هايش، اين مسجد «الاجابه» خوانده شد. 5نام ديگر «مسجد الاجابة» ، «مسجد بنى معاويه» است؛ زيرا اين مسجد به وسيلۀ قبيلۀ بنى معاوية ايجاد گرديد و در روستايى كه اين قبيله در آن سكونت داشتند قرار گرفته بود و لذا سهمودى اين مسجد را اين‌گونه معرفى مى‌كند: «و مِنها