91اسلام، كعبۀ مشرفه همواره به وسيلۀ قباطى پوشانيده مىشده است. در آن هنگام بهترين پارچۀ قباطى همانا بافتههاى قباطى تنيسى بود كه در شهر «تنيس» بافته مىشد. بدين سبب بود كه خلفاى عباسى همواره فرمان مىدادند جامۀ كعبه را از قباطى دست ساخته شهر تنيس آماده سازند. بنابراين، در نوشتههاى تاريخنگاران همواره شهر تنيس را بعنوان جايگاهى براى ساختن جامۀ كعبۀ مكرمه مىشناسيم. 1همچنانكه به همين منظور همواره خلفا، لباس هاى تشريفاتى و گرانقيمت خويش را از اين نوع پارچهها انتخاب مىكردند.
شهر تنيس در آن هنگام در نزديكى شهر دمياط كنونى بوده است.
مقريزى در كتاب «خطط» خويش در اين باره چنين مىنويسد:
«. . . شهرى از سرزمين مصر بوده كه در ميانۀ آب قرار داشته است. . . مردمان آن را افرادى خوشبرخورد و ثروتمند تشكيل مىداد كه بيشتر آنان شغل بافندگى را براى خود برگزيده بودند. در اين شهر لباس هاى معروف به «شروب» را كه در دنيا بىنظير بوده نيز مىبافتهاند. همچنين لباس هاى خلفا كه موسوم به «بُدْنه» بوده و بيشتر تار و پود آن از طلا بود، در اين شهر بافته مىشد؛ به طورى كه لباس هاى يادشده هر كدام تا حدود يك هزار دينار ارزش داشت. و نيز در دنياى آن روز لباس كتانى عارى از تارهاى زيور شده به طلا تنها از نوع كتان هاى تنيس و دمياط بود كه داراى ارزشى به مقدار يكصد دينار بود. . . همچنين اين شهر ويژگى خاصى نسبت به تهيۀ لباس هاى توانگران و بازرگانان سرشناس داشت كه در اين ميان نيز جامۀ كعبه در آن بافته مىشد. . .» 2شهر تنيس همچنان رو به پيشرفت و ترقى بود تا اينكه به فرمان «ملك محمدبن عادل ايوبى» در سال 624 هجرى ويران شد. اين دستور بدانجهت بود كه فرنگيان بارها بدان هجوم آورده و آن را به ويرانى كشانده بودند. در پس آن اموال فراوانى براى تجديد ساختمان شهر يادشده بكار مىرفت. 3از ديگر مكان هايى كه جامۀ كعبه مصرى، در آنجا بافته مىشد، مىتوان دو شهر «شطا» و «تونه» را نام برد. دو شهر يادشده از سرزمينهاى تابع شهر تنيس به شمار مىآمدند. در اين دو منطقه، صنعت قباطى همانند تنيس بافته مىشد. پيش از اين به هنگام سخن از بافت جامه در دوران عباسى از آن ياد كرديم. 4