108
گفتگويى صميمانه
قسمت اول: نظرى به آنچه بود
در كلن، آلمان، بتاريخ جمعه اول مهر 1379
محقّقان و فرهيختگان كشور با آثار، كتب و مقالات ارزشمند دانشمند محترم آقاى سيّد محمّدباقر نجفى آشنايى دارند، در ميان آثار متنوّع و پرجاذبۀ ايشان، «مدينهشناسى» درخشش خاص دارد؛ زيرا پژوهش در اين زمينه با عشق به پيامبر صلى الله عليه و آله و خاندان او همراه بوده و مؤلّف محترم نزديك به بيست سال در بيابانها و كوهها و درّههاى حجاز گشته و با تحمّل رنجها و سختىهاى فراوان به دنبال دستيابى به حقايق تاريخ اسلام و آثار مربوط به رسول خدا صلى الله عليه و آله بوده است، هم اينك نيز هر گاه در ذهن خود آن خاطرههاى تلخ و شيرين را مرور مىكند اشك از ديدگانش جارى مىگردد.
وى از معدود فرهيختگانى است كه تنها به گزارش تاريخ نويسان بسنده نكرده، بلكه با طىّ مسير هجرت و حضور در مناطق مختلف شهر مدينه، توانسته است حقايق تاريخى را بر جغرافياى فعلى اين مناطق منطبق سازد و از اماكن مهم و تاريخى و دينى تصوير بردارى نموده، اثرى به يادماندنى از خود بجاى گذارد.
فصلنامۀ «ميقات حج» ضمن تشكّر از ايشان، توجّه خوانندگان محترم را به اين گفتگوى صميمانه جلب مىنمايد:
: خواهشمند است قدرى در زمينۀ شرح حال شخصى خود توضيح دهيد تا خوانندگان محترم بيشتر با شخصيت جنابعالى آشنا شوند.
آقاى نجفى: من يك ايرانى هستم، جز مشتى قيل و قال، شرح حالى ندارم. از هر جا كه