115سرزمينهاى مرزى سوريه، حمله بر قلمرو هر كس كه آنها مىتوانستند به آن حمله كنند و از جمع آورى خراجها از قبايل مطيع و فرمان بردارشان به دست مىآوردند، از اين راه حتى احشام زيادى را به دست آورده بودند. 1حكّام حيره، رؤساى قبايل دوست را به عنوان جمعآورندگان خراج، رهبران نظامى دستهجاتى از سپاهشان و به عنوان حكمگزاران و صاحب منصبانى در قلمروشان، منصوب مىكردند.
عمروبن شريك ابو حوفزان در رأس گروههاى شرطه منذر و نعمان بود؛ «ولّى شُرطة المنذر و النعمان من بعده» . 2سنان بن مالك از اوس مناة (از نمر بن قاسط) از سوى نعمانبن منذر به عنوان امير «ابلّه» منصوب شده بود. 3غيلاق بن قيسبن عبداللّٰه بن عمرو ابن همام تميمى در خدمت عمرو بن هند بود. 4او در شعر دجاجة بن عبد قيس مورد استشهاد قرار گرفته و در كتاب اختيارين 5به عنوان رهبر گروهى مهاجم همراه با حارث بن بيبة 6و حاجب 7ياد شده است. غيلاق از سوى عمرو بن هند براى مطيع كردن تغلب فرستاده شده بود.
او به آنها (تغلب) حمله كرد و شمار زيادى ازآنها را كشت. 8اين رويداد را حارث بن حلزه در معلقهاش ياد كرده است. 9طبق نوشتۀ «الأغانى» 10و «شرح تبريزى» غيلاق سرپرست شترهاى سفيد (هجائن) نعمان بوده است. 11طبق نوشتۀ سمط اللالى12 او از سوى نعمان به عنوان سرپرست شتران سفيد قبايل مجاور قلمرو نعمان منصوب شده بود؛ «استعمله النعمان بن المنذر على هجائن من يلى ارضه من العرب» . خبر بكرى نشان مىدهد كه غيلاق مورد اعتماد براى جمع آورى خراجها بوده است. به گفتۀ اين خبر عقفان بن عاصم يربوعى، شتر سفيدش (هجائنه) را از ديد غيلاق پنهان كرده بود. زمانى كه او مورد تعقيب غيلاق قرار گرفت، با شترش نزد نعمان رفت و تقاضاى حمايت از او را كرد. او حمايت نعمان را به دست آورد و شترش را نگرفتند؛ «لم يأخذ منها (يعنى ابل) شىء» . داستان غيلاق نحوۀ روابط موجود بين حيره و رييس يك گروه قبيلهاى را مشخص مىكند. غيلاق مورد اعتماد پادشاه حيره براى سركوب كردن تغلب بود. او واحد نظامى را فرماندهى كرده بود و اين محتمل است كه همراه او افرادى جهت جمع آورى خراج نيز وى